اختلالی به نام تیک در کودکی

تیک ها، حرکات کلیشه ای عضلانی یا حرکات کلیشه ای آوایی هستند، که ناخواسته، مکرر و متناوب به وجود می آیند. تیک ها ناگهانی و بدون ریتم اند و همیشه در مدت کوتاهی بروز می کنند این حرکات خود به خودی بیشتر از یک ثانیه طول نمی کشد اما بعضی تیک ها طولانی مدت اند و فاصله ای کم بین اجرای هر حرکت با حرکت بعدی وجود دارد. این نوع تیک ها در اوقاتی از روز، متناوبا تکرار می شود. در مقیاس DSM-IV تیک های عضلانی و تیک های آوایی را به صورت مزمن و موقتی، بسته به مدت آن طبقه بندی می کنند. همانطور که انتظار می رود در تیک های مزمن، فرد از شروع اختلال، بیش از یک سال گرفتار آن بوده است. در حالی که در یک تیک موقتی این اختلال کمتر از دوازده ماه متوالی در فرد دیده شده است. تیک های موقتی تقریبا به طور "تغییرناپذیر" اختلال دوران کودکی هستند و شدت آن در دوره زمانی هفتگی یا ماهانه کاهش تدریجی می یابد.

یکی از رایج ترین تیک های حرکتی، مربوط به تکان های گردن و درهم کشیدن اعضای صورت است. از تیک های کلامی رایج هم می توان خرناس کشیدن و صاف کردن گلو را نام برد. بعضی تیک ها پیچیده تر هستند مثل: خود آسیبی، بو کردن چیزها و تکرار اصوتی که دیگران می کنند. استرس می تواند باعث شدید شدن تیک شود و شرکت در فعالیت هایی که فرد عمیقا مجذوب آن می شود، باعث خفیف شدن تیک می گردد (مثل مطالعه)، همچنین در زمان خواب این تیک ها کاهش می یابد. در بین چندین نوع تیک تورت (Tourete) شاید شناخته ترین و پیچیده ترین نوع آن باشد. در سال 1885 فردی،9 مورد از مشخصه های اختلال تیک را در رابطه با اختلال حرکت عضلانی و تیک های کلامی توصیف کرد. طبق تعریف او، امروز می دانیم که فرد می تواند در گیر تیک ها هم به صورت حرکات عضلانی چندگانه و هم به صورت تیک کلامی باشد. تیک ها می توانند همزمان یا در زمان های مختلف رخ دهند و هم می توانند به شکل روزانه یا به طور متوسط هر چند روز یک بار پدید آیند. محل؛ تکرار و شدت تیک ها ممکن است در زمان های مختلف تغییر کند. تیک ها همیشه سر را درگیر می کنند. گرچه تیک، در انواع پیچیده آن قسمت های دیگر بدن را هم درگیر می نماید.

 

معیار های تشخیصی اختلال تورت

  • حرکات ناموزون چندگانه عضلانی، یک یا دو تیک کلامی در دوران بیماری فرد دیده شود. گرچه لازم نیست همه ی آن ها همزمان باشند.
  • تیک ها چندین بار در روز به وجود آیند. تقریبا هر روز و به طور متوسط در دوره ای بیش از یک سال فرد درگیر آن ها باشد. در این مدت هرگز فرد بیش از سه ماه متوالی بدون تیک نباشد.
  • این اختلال باعث افسردگی، آسیب های اجتماعی، شغلی یا صدمات مهم دیگر در حوزه عملکرد فرد شود.
  • آغاز آن به پیش از 18 ماه گذشته برسد.
  • اختلال به علت تاثیرات مستقیم جسمانی یا شرایط عمومی پزشکی فرد نباشد (مثل: بیماری های اعصاب هانتیگتن یا التهاب مغزی)

یکی از انواع نادر تیک ها بدهنی (Coprolalia) نام دارد. فرد مبتلا به این تیک، نام ها و حرف های ناپسند و وقیحانه به زبان می آورد. این حالت تنها در حدود یک سوم از مبتلایان به اختلال تورت دیده می شود. فحش های ساده زمان عصبانیت را نباید به حساب تیک بددهنی گذاشت.

 

سن 7 سالگی تقریبا سن متوسط برای آغاز اختلال تورت است. نشانه های اولیه این اختلال؛ پلک زدن های مکرر، درهم کشیدگی بعضی از اعضای صورت و صاف کردن گلو است. گرچه از شدت این تیک ها در زمان خواب کاسته می شود، اما به طور کامل در زمان خواب محو نمی شود. بسیاری از کودکان از تیک هایشان بی خبر هستند و به صورت بی اختیار این حرکات را تجربه می کنند. در سنین 10سالگی بیشتر آن هایی که مبتلا به تیک هستند تنها به علائم قبل از اجرای تیک آگاهی دارند. کودکان مبتلا به تیک در مهارت های اجتماعی مناسب خود، مشکل دارند. یکی از مواردی که در مصاحبه با فامیل و خویشاوندان این افراد به چشم می خورد، وجود مشکلات انضباطی در آن ها است. والدین گزارش می دهند که مشکلات انضباطی آن ها همیشگی و جدی است و نسبت به برادر و خواهرهایشان یک سری رفتارهای بیش فعالی و انفجاری را دارا هستند. از مشکلات رفتاری و عاطفی که غالبا در موارد بغرنج تیک وجود دارد، یک مجموعه رفتارها یا انگیزه های آنی، تغییر عادات و رفتارهای ناآزموده، بر اثر کمی تجربه است. لمس کردن وسواس گونه اشیاء و عادت به بالا کشیدن بینی در این افراد مشترک است. در حال حاضر، مرز مشخصی برای تقسیم بندی بین رفتارهای مزاحم و تیک های پیچیده از یک طرف و اختلال وسواس فکری (OCD) که در سیستم ADHD معرفی شده از سوی دیگر وجود ندارد.

 

فکر می کنید چه عاملی باعث بروز این اختلال می گردد؟

اختلال Tourette را در درجات اولیه مربوط به اختلال موجود در فرد می دانند. در بین این عوامل به ژنتیک، در علت شناسی اشاره شده است. بعضی محققان بر این باورند که تیک اختلال مورثی است. در حقیقت دریافته شد که در درجه اول بیماران مبتلا به این اختلال اساسا خطر بالایی برای ابتلا به اختلال تیک مزمن و اختلال وسواس فکری دارند این مسئله مربوط به نسبت خانوادگی افراد باهم نمی شود. ریسک ابتلا به تیک به جنسیت هم مربوط است؛ خطر ابتلا در مردان در درجه اول قرار دارد و احتمال ابتلا برای هر نوع تیک در آن ها 50% است (18% برای اختلال تورت، 31% برای اختلال تیک-حرکت عضلانی مزمن و 7% برای وسواس فکریOCD) زنان تنها 31% خطر ابتلا به تیک را دارند(5% برای اختلال تورت، 9% اختلال حرکت عضلانی مزمن و 7% برای وسواس فکری). اغلب درمان های دارویی، از قبیل استفاده از Haloperedol برای اختلال تورت تجویز می شود و برای 70 تا 80 درصد از بیماران سودمند بوده است. به علت تاثیر ناخواسته و جانبی این دارو تنها 20 تا 30 درصد از بیماران برای دوره های طولانی مدت از آن استفاده می کنند. در دوزهای پایین، ممکن است علائم بهبود بیماری به دست آید و یک مجموعه عکس العمل های بد کم شود.

 

مطالب عمومی

  • آخرین ویرایش .
برگرفته از: کتاب اختلالهای دوران کودکی
صاحب اثر: فلیپ. سی. کندال
موقعیت مطلب: فصل یازدهم
صفحات: از صفحه 207 تا صفحه 212
لینک منبع: https://www.koodaklearn.ir/publication/17

نظرات (0)

هنوز نظری برای این مطلب ثبت نشده. شما اولین نفر باشید.

نظر خود را اضافه کنید.

  1. میتوانید به عنوان مهمان نظرتان را در مورد این مطلب ثبت کنید و یا وارد سایت شوید . عضویت یا ورود به حساب کاربری.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید

 


کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت محفوظ و متعلق به سایت کودک لرن می باشد.لذا کپی برداری از منابع غیر مجاز و پیگرد قانونی دارد.