ارتباطات روشن به فرزند پروری موثر کمک می کند

مشکلاتی که خانواده ها با آن دست به گریبان هستند، ارتباطات ضعیف است. والدین باید ارتباطات روشن را میان خود حفظ کرده و بر روی اهداف توافق داشته باشند. والدین باید در مورد اینکه چه رفتارهایی برای کودک آنها مطلوب و چه رفتارهایی نامطلوب است، اتفاق نظر داشته باشند. در غیر این صورت، فرزند آنها در مورد اینکه چه رفتاری از او انتظار می رود، دچار سردرگمی شده و در نتیجه رفتار نامطلوبی از خود نشان میدهد.

ارتباطات روشن و مستمر میان شما و همسرتان به فرزند پروری موثر کمک می کند. همچنین، ارتباطات روشن میان شما و کودکتان، برای کمک به او جهت بهبود رفتارش، ضروری می باشد. ارتباطات خوب مستلزم حرف زدن و گوش دادن فراوان از سوی تمام اعضای خانواده است.کودک شما به ارتباط خوب، انضباط و عشق نیاز دارد.

 

والدین باید بر سر اهداف، اتفاق نظر داشته باشند

شما و همسرتان باید تعیین کنید که کدامیک از رفتارهای فرزندتان خوب و مطلوب و کدامیک از آنها بد و نامطلوب است. ارزش های اساسی شما، اهداف و معیار های رفتاری مورد نظر شما را برای کودکتان تعیین می کند. رفتار خوب کودک خود را پاداش داده و تقویت کنید و رفتار غیر قابل قبول او را با عدم پاداش دادن، حذف نموده و تضعیف نمایید.

هنگامی که دیوید چهار ساله چیزی می خواست و یا فقط در صدد جلب توجه بود. اغلب فقط از زبان بچگانه استفاده می کرد. اگر او تشنه بود، به شیر آب آشپزخانه اشاره کرده و می گفت: «آ.آ.آ» مادر دیوید که این زبان بچگانه را شیرین و ملیح می دانست، اغلب آن را پاداش می داد. (هر گاه که او می گفت: «آ.آ.آ» لیوانی آب به او میداد). اما پدر دیوید که این زبان بچگانه را زننده می دانست، او را سرزنش می کرد و او را بچه ننه می نامید. دیوید برای استفاده از این زبان بچگانه، هم پاداش دریافت می کرد و هم تنبیه میشد. با گذشت زمان، دیوید بیشتر و بیشتر هیجانی شد، گریه می کرد و شروع به اجتناب از پدرش نمود.

پاداش دادن و تنبیه کردن کودک برای یک رفتار واحد، غیر منصفانه بوده و ممکن است موجب مشکلاتی هیجانی یا رفتاری شود. بر والدین لازم است که تعیین نمایند چه رفتارهایی مطلوب و چه رفتارهایی نامطلوب هستند.

چنانچه شما به عنوان تک والد، مسئولیت تربیت فرزند خود را بر عهده دارید، با گفتگوی فراوان با بزرگسالان دیگری که با کودک شما ارتباط دارد، اهداف خود را روشن نموده و انتظارات واقع بینانه ای را برای رفتار کودک خود تعیین نمایید. ممکن است پدر بزرگ یا مادر بزرگ یا پرستار بچه به صورت روزمره شما را در تربیت کودک یاری دهند. اگر چنین است، اطمینان حاصل کنید که شما و این افراد انتظارات و اهداف هماهنگی را در رابطه با کودک داشته باشید.

 

گفتگوی روشن میان والدین و کودک

شما و همسرتان باید به کمک همدیگر قوانینی را که می خواهید کودکتان به آنها عمل کند، تعیین نمایید. در صورت امکان کودک خود را برای مشارکت در تعیین و تعدیل قوانین تشویق کنید. چنانچه او در تعیین یک قوانین مشارکت نماید، احتمالاً، بیشتر از آن تبعیت می کند. با این وجود، هنگامی که یک قانون تعیین گردید، شما باید از او انتظار تبعیت داشته باشید. او باید بداند که شما کدامیک از رفتارهایش را دوست دارید و کدام رفتارها ناپذیرفتنی هستند. البته، هیچگاه به کودک خود نگویید که او «بچه بدی»است. بلکه به او بگویید که فلان رفتار او را نمی پذیرید.

 

دو قلوها در تعیین قانون مشارکت می کنند

گرگ و آدام، دو قلو های چهار ساله عاشق بزن بزن و کشتی گرفتن با هم بودند. زمانی که آنها دو ساله و کوچک بودند، کشتی گرفتن آنها در خانه مشکل ایجاد نمی کرد. اما آنها به سرعت بزرگ می شدند و کشتی گرفتن آنها خانه را به هم میریخت. پدر و مادر با آنها نشستند و توضیح دادند که آنها «اکنون بزرگ شده اند» و باید قوانین جدیدی برقرار شود. آنها از والدین خود سؤال کردند: آیا می توانیم در هال کشتی بگیریم به شرطی که در هیچ جای دیگر خانه این کار را انجام ندهیم؟ والدین آنها با این امر موافقت کردند و قوانین جدیدی متولد شد: «کشتی گرفتن در هر جای خانه، به جز در هال ممنوع است!»

هنگامی که شما قانونی را تعیین می کنید، باید کودکان شما به خوبی با آن آشنا شوند به طوری که بتوانند در صورت درخواست آن را بازگو کنند. والدین گرگ و آدام با در میان گذاشتن قانون با این دوقلو ها به آنها کمک کردند تا آن را یاد بگیرند. پدر و مادر می توانند از آنها سؤال کنند: «قانون مربوط به کشتی گرفتن چه بود؟» و گرگ یا آدام پاسخ می دهند: «قانون این بود که کشتی گرفتن در هر جای خانه، به جز هال ممنوع است!»

 

چگونه به کودکان خود دستورات موثر بدهیم

«لطفاً اسباب بازی هایت را بردار.» یک در خواست ساده است. «غذا را روی زمین نریز.» یا «بیا اینجا و کتت را از روی زمین بردار و آن را به چوب لباسی آویزان کن.» همگی دستور هستند.

والدین کودکانی که بی توجه اغلب قادر نیستند که آموزش ها یا دستورات روشن و قاطعی به کودکان خود بدهند. تمام والدین، به ویژه والدین کودکان دشوار، باید قادر باشند که آموزش ها یا دستورات روشن و موثری را به کودکان خود بدهند. هنگامی که شما از محرومیت زمان مند – یک روش تربیتی بسیار موثر – استفاده می کنید، باید قادر باشید که به کودک خود بگویید «بلافاصله به آن اتاق برو!» یاد گرفتن دستور دادن به این معنا نیست که شما باید همانند یک گروهبان مشق نظامی یک ریز با فریاد دستور بدهید. با این وجود، چنان چه کودک شما معمولاً بی توجه است و حتی هنگامی که او را به دلیل بی توجهی سرزنش می کنید، به شما بد و بی راه می گوید، باید قادر باشید که دستورات روشن و موثری به او بدهید و از دستورات خود حمایت کنید.

 

چه زمانی دستور می دهیم؟

 زمانی به کودک خود دستور دهید که از او می خواهید یک سوء رفتار خاص را متوقف سازد و شما اعتقاد دارید که او از یک در خواست ساده برای متوقف ساختن آن سوء رفتار سرپیچی خواهد کرد.همچنین، هنگامی که از کودک خود می خواهید که رفتار خاصی را شروع کند و شما اعتقاد دارید از یک درخواست ساده برای شروع این رفتار، سرپیچی می کند، به او دستور بدهید.

 

چگونه باید دستور بدهید؟

فرض کنید که شما وارد اتاق نشینمن می شوید و جنیفر، دختر هفت ساله و دشوار خود را می بیند که بر روی کاناپه جدیدی که تازه خریداری کرده اید در حال بالا و پایین پریدن است. شما باید مستقیماً به طرف او بروید و با حالت چهره جدی به چشمان او نگاه کنید و تماس چشمی با او را حفظ کنید. او را با نام صدا بزنید، سپس با تن صدای محکم به صورت روشن و مستقیم به او دستور بدهید، «جنیفر، بالا و پایین پریدن بر روی مبلمان بر خلاف قانون ماست. از کاناپه بیا پایین!» در این صورت شما دستور روشنی به او داده اید.

دستور باید روشن و صریح باشد نه مبهم و نامفهوم. در صورتی که بگویید: «بیا اینجا و این اسباب بازی ها را یکی یکی در قفسه بگذار!» کودک شما به احتمالبیشتری به دستور شما توجه خواهد کرد، اما اگر به صورت مبهم بگویید: «یه کاری با این اسباب بازی ها بکن!» احتمال اطاعت او از این دستور شما کمتر خواهد بود.

به هنگام دستور دادن از سؤال کردن یا بیان اظهاری غیر مستقیم مانند «بالا و پایین پریدن بر روی کاناپه کار خوبی نیست!» خودداری کنید. به جنیفر نگویید «چرا بر روی کاناپه بالا و پایین می پری؟» زیرا ممکن است در این صورت او لبخندی به شما تحویل دهد و بگوید «آخر خیلی بامزه است!»

همچنین، هنگامی که رفتار بد در حال اتفاق افتادن است، برای قانون خود استدلال نیاورید، زمان توضیح دلایل، قبل از قانون شکنی کودک و یا زمانی است که رفتار نامناسب او پایان یافته است. در حالیکه، جنیفر هنوز مشغول بالا و پایین پریدن بر روی کاناپه است، به او نگویید «تو نباید بر روی کاناپه بالا و پایین بپری، پول زیادی برای آن داده ام، هنوز قسط های آن تموم نشده است، فنر هایش در میرود». بلکه به او بگویید «از کاناپه بیا پایین».

پس از آن که دستور خود را دادید، احتمالاً جنیفر به دستور شما توجه کرده و از کاناپه پایین خواهد آمد. با این وجود، بیایید فرض کنیم جنیفر تصمیم می گیرد که از دستور شما سرپیچی کند. شاید او بخواهد که شما را بیازماید و ببیند آیا شما برای حمایت از دستور خود، چیزی در اختیار دارید؟ برای حمایت از دستوری که داده اید، لازم نیست که به شدت جنیفر را تنبیه کرده و یا او را به تنبیه تهدید نمایید. این کار ممکن است موجب پیچیدگی بیشتر یک مسأله دشوار میان والد و کودک شود.

شما یک را بسیار ساده و موثر برای حمایت از دستور خود، در اختیار دارید. و آن هم «محرومیت زمان مند» است. بعداً در بخش دوم، نحوه استفاده ازمحرومیت زمان مند را در چنین مقابله ای و بدون خشم شدید – مورد بحث قرار می دهیم. فعلاً گام های ساده زیر را برای دادن دستورات موثر به یاد داشته باشید. این گام ها را به خاطر سپرده و در صورت لزوم آنها را تمرین نمایید.

 

دادن دستورات موثر به کودکان

فهرست والدین:

  1. به کودک خود نزدیک شوید.
  2. حالت چهره جدی داشته باشید.
  3. او را به نام صدا کنید.
  4. با او تماس چشمی برقرار کرده و آن را حفظ کنید.
  5. از تن صدای محکم استفاده کنید.
  6. دستوری مستقیم، ساده و روشن به او بدهید.
  7. در صورت لزوم با استفاده از محرومیت زمان مند، از دستور خود حمایت کنید.

مطالب عمومی

  • آخرین ویرایش .
برگرفته از: کتاب sos کمک برای والدین
صاحب اثر: لین کلارک
موقعیت مطلب: فصل دوم
صفحات: صفحه 39
لینک منبع: https://www.koodaklearn.ir/publication/1

نظرات (0)

هنوز نظری برای این مطلب ثبت نشده. شما اولین نفر باشید.

نظر خود را اضافه کنید.

  1. میتوانید به عنوان مهمان نظرتان را در مورد این مطلب ثبت کنید و یا وارد سایت شوید . عضویت یا ورود به حساب کاربری.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید

 


کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت محفوظ و متعلق به سایت کودک لرن می باشد.لذا کپی برداری از منابع غیر مجاز و پیگرد قانونی دارد.