ارتقاء سلامتی در دوره نوجوانی

ارتقاء سلامتی باید در برگیرنده حیطه فیزیکی، شناختی – عاطفی و اجتماعی باشد. برای نوجوانان ارتقاء سلامتی شامل کمک برای دستیابی به قدرت (شامل: دانش، نگرش و مهارت ها) و خودمختاری (مجوز استفاده از نیروی خود) و دادن فرصت هایی برای انتخاب می باشد. یک اقدام جامع برای ارتقاء سلامتی شامل: فعالیت هایی توسط خود افراد با در نظر گرفتن تغییر نگرش ها و رفتارهای گروه همسال، خانواده ها، انجمن ها و جامعه در سطح وسیع است. مثلا؛ پیشگیری از تنباکو جهت ارتقاء موثر سلامتی صرفا با سخنرانی معلم در کلاس امکان پذیر نخواهد بود بلکه مستلزم حمایت افراد مختلف و موسساتی است که در زندگی فرد نوجوان تاثیر دارد. چنانچه سلامتی محدود به بیماری جسمی باشد نوجوانان در سطح مناسبی قرار دارند. به هرحال اگر سلامتی را با مفهوم وسیع در نظر بگیرید شامل: تناسب فیزیکی، سلامتی روانی و اجتماعی خواهد بود و اینجاست که مشکلات نوجوانان بارز می شوند.

استدلال برای تمرکز روی موضوع سلامتی وقتی بارز می شود که منابع اصلی مرگ و میر و بیماری را در دوره نوجوانی مورد بررسی قرار می دهیم. دلایل اولیه مرگ و میر در دوره نوجوانی شامل: صدمات، قتل و خودکشی بوده که 75% تمام مرگ و میرها را تشکیل می دهد. دلایل اصلی بیماری در این گروه سنی شامل: صدمه و ناتوانی توأم با استفاده از وسایل نقلیه موتوری و تفریحی، سوءرفتار جنسی و جسمی، سوءمصرف مواد، اختلالات ذهنی، بیماری های مزمن و اختلالات در مصرف مواد خوراکی است.

 

تصورات نوجوان از سلامتی

جهت موثر بودن تلاش های ارتقاء سلامتی نباید نقطه نظرات نوجوان را در ارتباط با مفهوم سلامتی در نظر داشت. همچنین باید الویت های مربوط به سلامتی و موسسات خدماتی را در این زمینه در نظر گرفت. از دید مثبت، کنجکاوی و حرکت نوجوان برای خودمختاری می تواند فرصت هایی برای ارتقاء سلامتی ایجاد کند. نوجوانان سلامتی را تقریبا مثل افراد بالغ تعریف می کنند: قادر به زندگی در حد پتانسیل شخصی و توان فعالیت فیزیکی، ذهنی و اجتماعی و کسب تجربیات عاطفی مثبت باشند. این تعریف صرفا محدود به فقدان بیماری نمی شود بلکه آن چیزیست که باید جهت حفظ و ارتقاء سلامتی انجام داد. علایق و دلواپسی ها در ارتباط با سلامتی نوجوان شامل: استرس، اضطراب، ارتباطات با افراد بالغ و گروه همسال، وزن زیاد، آکنه و افسردگی است. نگرانی های سلامتی غالبا به طور ثابت ارتباط به سطح تکاملی نوجوان پیدا می کند برای مثال: در مراحل ابتدایی که در شرف تغییرات فیزیکی بلوغ می باشد غالبا علاقه خاص به موضوعاتی در ارتباط با رشد و تکامل دارد. در اواسط مرحله پرسش و دلواپسی ها در ارتباط با پذیرش توسط گروه همسال، ارتباطات با دوستان و ظاهر فیزیکی بوده و در مراحل انتهایی بیشتر روی عملکرد مدرسه همچنین شغل و استخدام و سلامت عاطفی می اندیشد.

اگرچه نوجوانان خطرات و دلواپسی های سلامتی را عمدتا از ماهیت اجتماعی و روانی می دانند غالبا تمایلی برای جستجوی خدماتی که فاقد امکانات جسمی است را ندارند علیرغم این که علاقه دارند در این زمینه کمک شوند. عوامل مختلفی می تواند در این مورد دخالت داشته باشند: خدمات محرمانه در دسترس، مشخصات کادر و دسترسی از نظر جغرافیایی و محدودیت مالی. محرمانه بودن زمانی اهمیت پیدا می کند که آنان مشکلات جنسی یا سوءمصرف مواد داشته باشند. نوجوانان هنگامی تمایل به همکاری با خدمات بهداشتی دارند که آنان از احترام و توجه کافی برخوردار شوند. نسبت به کادری علاقمند می شوند که صداقت داشته و قابل احترام، شایسته و محرم اسرار باشند و مانند بچه ها با آنان برخورد نکنند. صداقت به معنی فراهم کردن اطلاعات صحیح و و حقیقی بدون طفره رفتن و القاء اطمینان کاذب خصوصا در ارتباط با پروسیجرهای دردناک است. حس احترام شامل نشان دادن مراقبت حقیقی بدون پیش داوری، تاکید کردن بیماری یا ناراحتی نوجوان، حساس بودن به موضوعات حجب و حیاء و توضیح کامل پروسیجر و اهمیت دادن به وقت نوجوان که زیاد در انتظار نوبت نباشند. زمانی احساس بی احترامی می کنند که مسائل را خلاصه کرده یا بی حوصلگی به خرج داده و از اصطلاحات طبی استفاده کنند و در زمان نیاز به پروسیجرهای دردناک مکث نکنند.

 

عوامل موثر در ارتقاء سلامتی نوجوان

علیرغم قرار گرفتن در معرض عوامل خطر از قبیل: فقر، سوءرفتار و اهمال والدینی و طلاق والدین اکثر نوجوانان به افراد سالم و صالح تبدیل می شوند. امر مهمی است که درک کرد که این افراد جوان علیرغم این همه مسائل چگونه موافق می شوند؟ پرستاران و افراد حرفه ای معتقدند که عوامل شخصی و محیطی در این رابطه در اولویت قرار دارند.

عواملی که می تواند منجر به پیامدهای نامناسب سلامتی در نوجوان شود شامل: فقر، الکلیسم والدین یا پسیکویاتولوژی، ارتباطات ضعیف بین والدین و محیط اجتماعی بزرگتر است. یک عامل محافظتی شخصی شامل: توانایی سازش با افراد و موقعیت های جدید است. مشخصات شخصی که می تواند موفقیت را در سال های آتی ترویج نماید شامل: رشد رضایت بخش در بعد شناختی و سالیان ابتدایی مدرسه (کفایت در زیان و مهارت های خواندن)، شرکت در فعالیت های فوق برنامه، داشتن مسئولیت در فصل تابستان و مطالعه کتاب است. نوجوانانی که به طور موفقیت آمیز می توانند شرایط نامطلوب را تحمل را تحمل کنند غالبا به علت برخورداری از خانواده های حمایت کننده است که در آن والدین به سلامتی کودکان خود اهمیت زیاد قائل شده و حتس در صورت نبودن والدین، مراقبت توسط پدر یا مادر بزرگ انجام می گیرد. پرستارانی که با نوجوانان کار می کنند می توانند مداخلاتی از قبیل: عوامل خطر یا رویدادهای استرس زای زندگی (مثلا: اثر الکلیسم والدینی یا تهدید ناشی از خشونت) را کاهش داده یا عوامل محافظتی (مثلا: ارتباط، مهارت های حل مسئله یا منابع حمایت عاطفی) در دسترس را افزایش دهد.

 

منابع ارتقاء سلامتی نوجوان

تلاش ها در جهت کسب بهترین نتیجه در ارتقاء سلامتی نوجوان نیازمند سیستم های مختلف و شناسایی موضوعات مختلف است. مداخلات شامل: تلفیق برنامه ها و نظریه فنی مراقبین بهداشتی و مدرسه و موسسات اجتماعی است که می توانند دسترسی بهتر به خدمات بهداشتی را فراهم ساخته و از عادات پیشگیری نوجوان حمایت و محیط های فیزیکی و نُرم های اجتماعی را جهت حمایت از رفتار بهداشتی تغییر دهد. این گونه برنامه ریزی جامع جهت ارتقاء سلامت نیاز به همکاری و هماهنگی موسسات مختلف دارد. از طرف دیگر محدود نکردن مسئولیت سلامتی نوجوان به یک شخص یا یک موسسه، فرصت های بی شماری برای ارتقاء سلامتی مطرح سازد. تلاش های فردی سبب تقویت موضوعات مهم شده و بخش الحاقی استراژدی کلی ارتقاء سلامت می شود. مثلا: طرحی برای قطع مصرف سیگار نیازمند همکاری فرد، همکاری گروه همسال و خانواده و همچنین عدم دسترسی به خرید این ماده می باشد.

 

مدارس

مکان اولیه برای ارتقاء سلامتی نوجوان و پیشگیری از بیماری است. تعداد کثیری از افراد نوجوان می توانند تحت این تلاش ها قرار گیرند. کادر مدرسه غالبا خبرگی و تجربه کافی در آموزش بهداشت دارند. کادر مدرسه از طریق تماس های روزانه می توانند ارتباطات حمایتی با تعداد محدودی از شاگردان را فراهم سازند. ارتباطات والدین-معلم و هیأت امنای مدرسه همچنین می توانند با جامعه بزرگتر ارتباط برقرار کرده به گونه ای که حیطه تلاش های ارتقاء سلامتی نوجوان را توسعه دهند. ارتقاء سلامتی مربوط به مدرسه شامل: آموزش بهداشت در کلاس درس همچنین خط مشیها در سطح مدرسه و تغییرات محیطی است. برنامه های کلاسی غالبا شامل، ارائه اطلاعات و مهارت ها و برقراری حمایت گروه همسال برای ارتقاء رفتارهای بهداشتی است. در واقع برنامه های کلاسی می تواند موضوعات مربوط به سلامتی از جمله عادات سالم در مصرف مواد غذایی، عادات ورزشی، حل و فصل بدون خشونت کشمکش ها، پیشگیری از سوءمصرف مواد، پیشگیری از سوءرفتارها و ارتقاء رفتار جنسی مسئولانه را طرح ریزی نماید.

 

انجمن ها

در این سطح می توان رسانه های جمعی و گروه های جامعه را نام برد. خصوصا می تواند برای نوجوانانی موثر باشد که از آموزش مدرسه برخوردار نبوده اند. در هر حال این ها می توانند محیط های اجتماعی را که رفتارهای خطرپذیر وجود دارد مستقیما شناسایی کنند. مثلا: برای پیشگیری از خشونت می توانند استانداردهای مربوطه را در سطح جامعه انجام دهند. رویکردها در سطح جامعه می تواند بالقوه خیلی موثر باشد وقتی که سطوح مختلف جامعه (به علاوه نوجوانان) و مسئولین آژانس های ارائه دهنده خدمات مداخله نمایند. نوجوانان اطلاعات قابل توجهی از تلویزیون، رادیو و روزنامه دریافت می کنند. رسانه ها می توانند پیام های ارتقاء سلامتی را به نوجوانان ابلاغ نمایند. این پیام ها باید برای والدین و افراد بالغ دیگری که تاثیری در این رابطه دارند هدفدار باشد. مشخصا هدف از رسانه های جمعی شامل، افزودن معلومات و تغییر دادن نگرش ها حول یک موضوع خاص است. به هرحال اگر به تنهایی استفاده شود می تواند اثر مستقیم کمتر در تغییر رفتارهای بهداشتی داشته باشد.

 

مطالب عمومی

  • آخرین ویرایش .
برگرفته از: کتاب درسنامه پرستاری کودکان ونگ
صاحب اثر: دانا.ال.وانگ / مریلین هاکنبری
موقعیت مطلب: فصل هشتم
صفحات: از صفحه 286 تا صفحه 290
لینک منبع: https://www.koodaklearn.ir/publication/25

نظرات (0)

هنوز نظری برای این مطلب ثبت نشده. شما اولین نفر باشید.

نظر خود را اضافه کنید.

  1. میتوانید به عنوان مهمان نظرتان را در مورد این مطلب ثبت کنید و یا وارد سایت شوید . عضویت یا ورود به حساب کاربری.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید

 


کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت محفوظ و متعلق به سایت کودک لرن می باشد.لذا کپی برداری از منابع غیر مجاز و پیگرد قانونی دارد.