بد دهنی و فحش دادن کودکان

نادرند کودکانی که حداقل گاه و بیگاه بد دهنی نکنند یا کلمات نامربوط و زشت به زبان نیاورند. بعضی از کودکان برای اینکه استقلال خود را نمایش دهند، به این کار مبادرت می کنند. بعضی وقتی عصبانی می شوند فحش می دهند. بعضی دیگر از این کار لذت می برند و به عنوان تفریح بد دهنی می کنند.

در حدود سه سالگی، کلمه هایی که با برخی اعمال بدنی کودک مناسبت دارد، به فرهنگ لغات او وارد می شود، کلماتی مثل: «پی پی» و «جیش» و ... بعد ها کودک کلمه ها و عبارت های دیگری هم فرا خواهد گرفت.

در اکثر موارد، بی اعتنایی به چنین رفتاری (نخندیدن یا لبخند نزدن) باعث می شود در مدت کوتاهی، این مشکل رفع شود. کلمه های زشت و فحش های رکیک، گهگاه از ذهن ما می گذرند. ما آموخته ایم که خودمان را کنترل کنیم و آنها را بر زبان نیاوریم و این درست همان رفتاری است که کودکان هم باید بیاموزند. راههایی وجود دارند که کودک را از به کار بردن کلمه های نا مناسب باز می دارند. توجه کنید که در بین راههای پیشنهادی ما، شستن دهان کودک با صابون یا کارهایی از این قبیل، وجود ندارد. انجام چنین کاری با یک کودک در آن سن، نه تنها خطرناک و مضر است، بلکه به پوشش ریه کودک نیز آسیب می رساند. افزون بر آن، صابون نمی تواند فحش ها را از ذهن کودک پاک کند.

 

الگوی خوبی برای کودکتان باشید

از همان ابتدا به کودکتان نشان دهید که چه موقع هایی حرف ناجور زده و یا کلمه نامربوطی را به کار برده است. در عین حال، از بدو تولد کودک، کلمه هایی را که به کار می برید با دقت انتخاب کنید.

* برای کودکتان الگوی خوبی باشید. کودکان از والدین خود تقلید می کنند. بنابراین، طوری رفتار کنید که از کودکتان انتظار دارید. اگر شما دشنام بدهید و ناسزا بگویید، آنها هم چنین خواهند کرد.آنها درک نمی کنند که چرا شما می توانید فحش بدهید ولی آنها مجاز نیستند. اگر شما در هنگام عصبانیت به حد انفجار می رسید و نمی توانید خودتان را کنترل کنید، انتظار نداشته باشید که کودکتان بتواند.

* از ناسزا گفتن بپرهیزید. به کودکتان برچسب «ننر» یا «خنگ» یا هر واژه دیگری از این قبیل نزنید و او را با این عناوین صدا نکنید؛ چون با این کار نه تنها کودک یاد می گیرد که افراد دیگر را با چنین عناوینی صدا کند، بلکه با تکرار این حالات، کودک باورش می شود که «ننر» یا «خنگ» است.

 

بیش از حد به بد دهنی و ناسزا گفتن کودک توجه نشان ندهید

توجه بیش از حد به این رفتارها، باعث می شود که کودک، به این اعمال زشت ترغیب شود. بیش از حد واکنش ندهید. به کودکتان به طور خیلی جدی و با قدرت بگویید که اصلاً دوست ندارید که او چنین کلماتی را که مناسب شخصیت او نیست به کار ببرد؛ ولی اگر به شدت واکنش نشان دهید، چه با ترساندن، چه با خندیدن به این حرف ها، ممکن است او را برای دشنام دادن انگیزه دار تر کنید. این مطلب، به ویژه در مورد بچه های خیلی کوچک صادق است که می پندارند به کار بردن بعضی کلمه ها نوعی بازی است، در حالی که اصلاً معنای آنها را نمی دانند.

* به کلمه های بی ضرر، بی اعتنایی کنید. بعضی کلمه ها فقط بی معنی و احمقانه اند و بهترین برخورد، نادیده گرفتن و توجع نکردن به آنهاست. البته، به کار گیری کلمه های زشت و ناسزا، نباید نادیده انگاشته شود؛ چون به کار بردن آنها می تواند در خارج از منزل، برای کودک دردسر ایجاد کند.

* وقتی کودک شما یک کلمه بد به کار می برد، بی خود جیغ و داد نکنید ادای شوکه شدن را در نیاورید. بی تردید شما قبلاً آن کلمه را شنیده بودید. اگر شما با به کار بردن یک کلمه خاص، همچون سیب ممنوع حضرت آدم رفتار کنید، کودک ممکن است حتی در به کار بردن آن کلمه حریص تر شود.

 

جایگزین های مناسب را به کودک بیاموزید

برای کودکتان توضیح دهید که وقتی کسی به او ناسزا می گوید، در واقع فقط یک حرف ناجور شنیده و حرف نمی تواند به انسان آسیبی برساند. کودکتان را طوری آماده کنید که بتواند برخورد درستی داشته باشد. وقتی فحش می شنود، درست عمل کند و خودش هم به کسی فحش ندهد.

* در مورد فحش با کودک صحبت کنید. به کودکتان بگویید که فلان فحش یا فلان عبارت توهین آمیز دقیقاً چه معنایی دارد و چرا نباید از آن استفاده کند. همچنین، به او بگویید چرا آن عبارت خاص می تواند احساسات دیگران را جریحه دار کند. بسیاری از مواقع، خود کلمه یا عبارت معنای بدی ندارد؛ ولی در عرف، به کار بردن آن توهین آمیز است.

* روش های جایگزین را به کودک بیاموزید. به کودکتان بیاموزید که چگونه به جای فحش دادن به کسی، احساساتش را نسبت به مخاطبش بیان کند. برای نمونه: «به جای اینکه به جسی بگی بی شعور، برایش توضیح بده که از دستش عصبانی هستی؛ چون جلوی دوستات تو رو مسخره کرد».

* با کودک پنج یا شش ساله تان نمایشی ترتیب دهید و در ضمن اجرای آن، به او بیاموزید که رفتار درستی داشته باشد و از فحش دادن بیزار شود. به کودک یاد بدهید که به فحش های دیگران اعتنایی نکند. اگر نمی تواند بی اعتنا باشد، به او یاد دهید که چگونه به دوستش نشان دهد که از فحش آنها خوشش نمی آید. برای مثال: «اگر بهم فحش بدی باهات بازی نمی کنم».

* کودک را به استفاده از واژه های دیگر ترغیب کنید. کودک شما به واژه هایی نیاز دارد که از آن طریق عصبانیت یا احساسات شدیدش را بیرون بریزد. او را تشویق کنید که به جای استفاده از واژه ها و عبارت های توهین آمیز که ممکن است او را به دردسر بیندازد، از جمله هایی استفاده کند که ناراحت کننده و رکیک نیستند. به کودکتان بگویید: اشکالی ندارد وقتی تنهاست از فحش استفاده کند، یا اینکه می تواند فحشش را در ذهنش بگوید. به او کمک کنید که کلمه های بی ضرر را برای گفتن، انتخاب کند. کودکی را می شناختم که از خودش واژه های بی معنایی را انتخاب کرده بود و در هنگام عصبانیت به کار می برد.

* در صورت درست صحبت کردن کودک را تحسین کنید. به کودکتان نشان دهید که وقتی درست و مودبانه حرف می زند چقدر از او راضی هستید. اگر آلیسون از مارک عصبانی است و به جای فحش دادن به او می گوید: «مارک من واقعاً از دستت عصبانی هستم. اسباب بازی من و بده وگرنه به مامانم می گم». به او نشان دهید که بسیار خوب حرف زده و شما از رفتار آن خوشتان آمده است.

 

پی آمد های منفی را به کار بگیرید

اگر کودکتان پس از انجام روش های بالا، هنوز به فحش و ناسزا به کار بردن حرف های رکیک ادامه می دهد، از پی آمدهای زیر استفاده کنید.

* از محرومیت موقت (اخراج) استفاده کنید. اگر کودک با وجود اینکه برایش توضیح دادید که نباید ناسزا بگوید، به طور مدام چنین می کند از این روش استفاده کنید (بخش 7-2 را ببینید). اطمینان یابید که کودک، می داند هر بار که فحش بدهد باید به مکان مخصوص اخراج برود.

* بعضی امتیاز ها را پس بگیرید. اگر این وضعیت ادامه یافت، بعضی امتیاز هایی را که قبلاً به کودک داده اید، از او بگیرید و فقط زمانی آنها را به او برگردانید که رفتارش درست شده باشد.

* کاری کنید که کودک، در مقابل رفتار نادرستش مجبور شده باشد تاوان بدهد. روشی برای جریمه و تاوان پایه ریزی کنید و از آن به عنوان پی آمدی برای بکار گیری واژه های نامناسب استفاده کنید. برای مثال، می توانید با هر فحش که کودک به کار می برد مقداری از پول توجیبی او را کم کنید. همچنین، می توانید او را مجبور کنید مثلاً یک صفحه را با جمله: «من قول می دهم دیگر فحش ندهم» پر کند.

مطالب عمومی

  • آخرین ویرایش .
برگرفته از: کتاب چگونه با کودکم رفتار کنم
صاحب اثر: دکتر گاربر
موقعیت مطلب: بخش هفتم
صفحات: صفحه 235
لینک منبع: https://www.koodaklearn.ir/publication/21

نظرات (0)

هنوز نظری برای این مطلب ثبت نشده. شما اولین نفر باشید.

نظر خود را اضافه کنید.

  1. میتوانید به عنوان مهمان نظرتان را در مورد این مطلب ثبت کنید و یا وارد سایت شوید . عضویت یا ورود به حساب کاربری.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید

 


کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت محفوظ و متعلق به سایت کودک لرن می باشد.لذا کپی برداری از منابع غیر مجاز و پیگرد قانونی دارد.