اختلال بی اشتهایی آنورکسیانرووزا / بولیمیا

اگرچه بی اشتهایی عصبی (آنورکسیا) و (بولیمیا) معمولاً در دوره بلوغ و پس از آن مشاهده می شوند، ولی پایه این مجموعه اختلالات زودتر گذاشته می شود. هر دو حالت برای بدن زیان بار است و حتی می تواند به اختلالات رفتاری تهدید کننده زندگی بینجامند. بنابراین، والدین باید از این دو اختلال آگاه باشند تا رفتار هایی را که در ایجاد آن ها نقش کمک کننده دارند، خنثی سازند و احتمالاً بتوانند، نشانه های وقوع بیماری را کشف کنند.

بی اشتهایی عصبی و بولیمیا، اگر چه در نشانه ها و تظاهرات بدنی متفاوت اند؛ اما در اصل دو شکل گوناگون از یک ریشه هستند: فردی که اغلب یک دختر جوان است به خاطر فکر کردن زیاد به این که چاق است، رو به تحلیل می رود. این دختر در پرده ای از احساسات نادرست در گیر می شود و با حساس شدن به ظاهر بدن و شکل خود، اهمیت غذا و وزن و شکل بدنش، عذاب می کشد.

نگرانی این نوجوان در مورد چاقی تقریباً موجب دست کشیدن کامل او از غذا می شود. او اغلب گرسنگی می کشد و تصور می کند یک لقمه غذا نیز برای او زیاد است. بیمار ممکن است برای محدود کردن مصرف غذا، تشریفات زیادی را چه در طبخ و چه در مصرف غذا ایجاد کند یا ممکن است، فقط از برخی از غذا ها بخورد در این هنگام والدین بیمار هر روشی را می آزمایند تا او را به خوردن وسوسه کنند.

دانستن این مطلب برای والدین ضروری است که بیمار بی اشتها در واقع، در حال تلاش برای کنترل زندگی خودش است . اختلال تغذیه ای یک روش دفاعی برای مقابله موفقیت آمیز با بخش کوچکی از وجود بیمار است. این بیماران ممکن است به علت ترس از گذشت زمان ، یا دور شدن از والدینشان مخالفت داشته باشند.

بیمار دچار (بولیمیا) کمتر در مورد آینده نگران است. این بیمار برای خودداری از پی آمد های پرخوری، راهی پیدا کرده است. این افراد در اغلب موارد، ظاهری مطمئن دارند؛ اما احساس درونی آنها کاملاً متضاد است. اگر چه ممکن است، مشکلات خانوادگی تاثیراتی داشته باشند؛ اما مهمترین عللی که ذکر شده اند عبارتند از: تمایل شدید برای لاغر شدن و ترس از اضافه وزن.

فرد دچار بی اشتهایی (آنورکتیک) برای رسیدن به وضعیت ایده آل، از غذا خوردن دست می کشد. او با کاهش وزنش راضی و با نمای زشت بدنش بر انگیخته می شود. هیچ اهمیتی برای او ندارد که چند کیلوگرم وزن کم کرده است، زیرا هنوز به نظر خودش چاق می آید. او تغذیه خود را محدود کرده و ممکن است در همان حین برای سوزاندن «چربی» بیشتر به ورزش بپردازد. ممکن است، این بیماران حتی رفتار های بیماران بولیمیک را نیز تقلید کنند و خود را به بالا آوردن غذایی که خورده اند، مجبور کنند.

بیمار (بولیمیک) افزایش وزن و دریافت غذایی خود را بدین گونه کنترل می کند که مقادیر زیادی غذا می خورد و سپس با استفاده از داروهایی نظیر مسهل ها و داروهای مُدِر و استفراغ کردن مصنوعی، بدن را از غذا خالی می کند. این گونه افراد، معمولاً به لاغری افراد آنورکتیک نیستند و می توانند قبل از پیدایش اثرات جنبی، عادت های مضرشان را پنهان کنند. اثرات جنبی شامل: از دست دادن آب بدن، عدم قاعدگی، اختلالات گوارشی فقدان کلسیم، پتاسیم و سدیم و بیماریهای کبدی، ریوی، و قلبی هستند. سایر اثرات جنبی عبارتند از: تورم غدد بنا گوشی، ریزش مو، پوسیدگی دندان، خونمردگی دور چشم و روی گونه ها و ترک خوردگی پوست انگشتان.

بالغ شدن بسیار پیچیده است. نوجوان برای رسیدن به بلوغ از مراحل زیادی می گذرد و توجه بیش از حد به وزن و قیافه به ویژه اگر به سوی والدینی که بر کمال تاکید می کنند، تقویت شود، می تواند با تاثیر بر یک دختر جوان و ایجاد یک تصور شخصی منفی، موجب بروز چنین اختلالات تغذیه ای در وی شود.

اختلالات تغذیه ای، مشکلات رفتاری ساده ای نیستند. تغییرات به کندی صورت می گیرند و راه بازگشت به تندرستی بسیار طولانی است. بنابراین، قصد ما فراهم آوردن راه حل نیست، بلکه می خواهیم به شما اعلام خطر کنیم که اگر با اختلال تغذیه ای در کودک خود روبه رو هستید، به کمک افراد با تجربه تری نیاز دارید.

 

علامت خطر در افراد مبتلا به بی اشتهایی عصبی و بولیمیا

افراد دچار بی اشتهایی عصبی و بولیمیا تا حدودی از نظر ویژگی های شخصی اهمیت به ظاهر، شبیه سایر جوانان هستند؛ اما بروز این احساسات به شکلی اقراق آمیز است. با اینکه همه علامت خطر با هم در کودک دیده نمی شود، ولی والدین باید در صورت مشاهده چند مورد از آنها در کودکانشان، با کارشناس ها مشورت کنند.

محیط خانه می تواند در ایجاد اختلالات تغذیه ای، نقش تعیین کننده ای داشته باشد: تنش های خانوادگی نظیر طلاق؛ بیماری یا مرگ؛ تاکید بیش از اندازه والدین در مورد وزن و وضعیت ظاهری کودکان، نارضایتی مادر از تناسب بدنی خود؛ وابستگی بین کودک و والدین در مورد کمال، ممکن است به بروز چنین اختلالاتی بینجامد.

موارد زیر ویژگی هایی هستند که ممکن است جوانان را به اختلالات تغذیه ای مستعد گردانند:

نیاز به کامل بودن در حدی که هیچ مشکلی ایجاد نکند؛ هوش بالا؛ کمال گرایی و برتری گرایی؛ انکار احساسات منفی و ناامیدی؛ تمایل شدید برای جلب توجه دیگران و سرگرم کردن آنها؛ نگرانی و اهمیت دادن بیش از حد به ظاهر، تناسب بدن و وزن.

تغییرات زیر در رفتار و شخصیت کودک، ممکن است، از مشکلات دیگری خبر دهد:

تغییرات ناگهانی در خلق و خو؛ رفتار غیر منطقی و نامعقول؛ واکنش های پیش بینی نشده؛ ناتوانی در معاشرت، خندیدن و لطیفه گفتن؛ دید کمال گرایانه به زندگی؛ وسواس در خودداری از غذا و افزایش فعالیت های ورزشی؛ خصوصیات تغذیه ای تشریفاتی؛ گرایش متعصبانه به تهیه غذا؛ نوسان در بین استقلال و وابستگی؛ نیاز شدید به اطمینان یافتن از سوی دیگران.

رفتار های اختصاصی که در زیر آمده اند، اختلال تغذیه ای را در شخص اعلام می کنند:

20تا 20 درصد کاهش وزن؛ تغذیه ناچیز با بی اشتهایی کامل؛ خوردن مقادیر زیادی غذا در یک زمان کوتاه؛ خوردن مقادیر زیادی غذا در تنهایی؛ استفراغ پس از صرف غذا؛ استفاده مکرر از مسهل ها و داروهای مُدِر به مقادیر زیاد؛ مخفی کردن غذا؛ رفتن به آشپزخانه و خوردن مقدار فراوانی غذا در نیمه شب؛ صحبت و ترس مدام از چاق شدن؛ شکل غیر طبیعی بدن؛ پوست خشک، چشمان گود رفته، چهره زرد یا خاکستری، زخم هایی در روی انگشتان یا چین لبها.

رفتار های زیر ممکن است همراه با ویژگی های بالا در تثبیت اختلال تغذیه ای، نقش عمده ای داشته باشند:

دزدیدن غذا از فروشگاه؛ دزدیدن پول برای خرید غذا یا سایر اقلامی که به حالت های غیر طبیعی تغذیه، مربوط هستند.

 

حل مشکل بیماری بی اشتهایی عصبی در نوجوانان   

اگر فکر می کنید کودکتان برخی ویژگی های بالا را نشان می دهد، نخستین مرحله بحث و ابراز نگرانی درباره وضعیت سلامتی بدن کودک است. حتی اگر این رفتارها فقط بخشی از یک برنامه غذایی زود گذر باشند نیز بهتر است به جای نادیده گرفتن آنها، در موردشان بحث شود در صورتی که شکل جدی تری وجود داشته باشد، باید به موضوع نزدیک تر شویم و آن را کاملاً ارزیابی کنیم.

* با پزشک خانواده یا پزشک اطفال صحبت کنید و تقاضای کمک بیشتری کنید. اگر پزشک شما یک دوست خانوادگی قدیمی است و در مورد اختلالات تغذیه ای صاحب نظر است می تواند بسیار مفید باشد و علاوه بر پیشنهاد بعضی روش ها، پس از معاینه بالینی، اثرات جنبی و اهمیت سلامت را برایتان به طور خلاصه بازگو کند.

* در مورد نگرانی های خود با کودک صحبت کنید. می توانید این کار را به تنهایی یا در حضور پزشک، انجام دهید. اگر کودک، مشکل را انکار کرد، زیاد متعجب نشوید.

* به وعده هایی مبنی بر این که از این به بعد تغییر می کند، غذا بیشتر می خورد، خوش خلق تر می شود و دست از مصرف مسهل می کشد، اطمینان نکنید. بیمار دچار بی اشتهایی عصبی و یا بولیمیا در آن لحظه به گفته هایش عمل می کند؛ اما پس از مدتی رفتار قبلی اش را پی می گیرد. او باید دوست داشتن و پذیرفتن خود را بیاموزد و احساس تشنگی و گرسنگی داشته باشد و چگونگی مواجهه سالم با این احساسات را کشف کند.

 

چگونه بیماری بی اشتهایی عصبی (آنورکسیانرووزا)  را درمان کنیم؟

اگر درباره چگونگی تغذیه کودک خود نگران هستید وقت را با انتظار کشیدن برای ایجاد تغییرات تلف نکنید. از یک کارشناس که درمان اینگونه اختلالات با تجربه است، کمک بگیرید. چنین مشکلی به ندرت به خودی خود ناپدید می شود، و وقت تنگ است.

* با کارشناس، کاملاً هماهنگ شوید. قبل از آغاز به برنامه درمانی، مطمئن شوید که سوالات زیر را از درمانگر پرسیده اید:

1- تجربه در مورد اختلالات تغذیه ای چقدر است؟

2- آیا این مشکلات را به عنوان یک مورد تخصصی در نظر گرفته اید؟

3- میزان موفقیت شما چقدر بوده است؟ و موفقیت را چگونه تعریف می کنید؟

4- از کدام روش درمانی استفاده می کنید؟

5- آیا به نظر شما بستری کردن بیمار ضروری است ؟ در چه مواردی؟

6- چگونه والدین و اعضای خانواده می توانند در درمان این بیماری شرکت داشته باشند؟

7- ممکن است ما را در مورد مشکلات بیمار و پیشرفت او، آگاه کنید؟

8- هزینه درمان چقدر است؟

* مانند همیشه از کودک حمایت کنید؛ و این نکته مهم را بدانید که در این موقعیت خاص، پشتیبانی شما از او ضرورتی تر است؛ زیرا می توانید با این کار تا حدی روی تقصیرات کودک سرپوش بگذارید. روند بهبود، ممکن است نیازمند تغییرات دردناکی در مناسبات خانوادگی باشد. در مورد احساسات خود با یک شخص فهیم صحبت کنید و یا از کارشناسان کمک بگیرید. درباره اختلالات تغذیه ای مطالعه کنید.

مطالب عمومی

  • آخرین ویرایش .
برگرفته از: کتاب چگونه با کودکم رفتار کنم
صاحب اثر: دکتر گاربر
موقعیت مطلب: بخش هفتم
صفحات: صفحه 276
لینک منبع: https://www.koodaklearn.ir/publication/21

نظرات (0)

هنوز نظری برای این مطلب ثبت نشده. شما اولین نفر باشید.

نظر خود را اضافه کنید.

  1. میتوانید به عنوان مهمان نظرتان را در مورد این مطلب ثبت کنید و یا وارد سایت شوید . عضویت یا ورود به حساب کاربری.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید

 


کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت محفوظ و متعلق به سایت کودک لرن می باشد.لذا کپی برداری از منابع غیر مجاز و پیگرد قانونی دارد.