مطرح نمودن تشخیص اختلال ADHD با کودک و اطرافیانش

مطرح نمودن تشخیص اختلال ADHD  با خود کودک مبتلا

صحبت کردن با فرزندتان در مورد تشخیص ADHD موضوع قابل توجه و مهمی است. چگونگی شروع بحث و گفتگو و آنچه برای بحث کردن انتخاب می کنید تا حد زیادی به سن و شخصیت فرزند شما و سبک فرزندپروی تان بستگی دارد، در هر صورت، فرزندتان را در مورد این تشخیص بی اطلاع نگه ندارید. لازم است کودکان ADHD بدانند که از نظر جسمانی چه چیزی برای آن ها رخ می دهد، چرا مردم واکنش خیلی شدیدی به رفتار آنان نشان می دهند، در واقع چه چیز تحت کنترل آن ها هست و چه چیز تحت کنترل آن ها نیست. در رابطه با کودکان خردسال تر، توصیه می کنیم به آن ها بگویید که آن ها دارای یک وضعیت پزشکی هستند که به وضوح رفتارشان را تحت تاثیر قرار می دهد. به احتمال زیاد، آنان هنگام تلاش برای کنترل جنبه ای از رفتار خود عدم موفقیت را تجربه کرده اند. کودکان خردسال از دانستن این که آنان به کلی مسئول تمام بهم ریختگی ها و واکنش ها نیستند خوشحال می شوند. کودکان خردسال ممکن است برای بحث کاملا آمادگی داشته باشند اما صرفا درباره چگونگی شروع یک گفتگو مردد باشند.

کتاب های جدید بسیاری برای کودکان وحود دارند که در زمینه توضیح علل و ویژگی های ADHD برای کودکان خردسال بسیار مفید هستند. مطالعه در مورد یک کودک دیگر در سن مدرسه ابتدایی که مدام به او گفته می شود "توجه کند" یا "از مختل کردن کلاس خودداری کند" راه خوبی برای شروع گفتگو می باشد. این کتاب ها موضوعات بسیاری را بار عاطفی زیادی مانند: واکنش یک معلم در برابر نیمکت های بهم ریخته، آسیب مرتبط با طرد شدن از جانب دوستان یا نیاز به ملاقات های دارویی با پرستار مدرسه را تحت پوشش قرار می دهند و برای بحث با یک کودک در سن مدرسه ابتدایی مهم می باشند. کودکان بزرگتر نیز ممکن است از خواندن کتاب های ADHD که برای سطح سنی آن ها نوشته شده اند، بهره مند شوند.

در رابطه با کودکان خردسال تر، توصیه می کنیم به آن ها بگویید که آن ها دارای یک وضعیت پزشکی هستند که به وضوح رفتارشان را تحت تاثیر قرار می دهد. به احتمال زیاد، آنان هنگام تلاش برای کنترل جنبه ای از رفتار خود عدم موفقیت را تجربه کرده اند. کودکان خردسال از دانستن این که آنان به کلی مسئول تمام بهم ریختگی ها و واکنش ها نیستند خوشحال می شوند. کودکان خردسال ممکن است برای بحث کاملا آمادگی داشته باشند اما صرفا درباره چگونگی شروع یک گفتگو مردد باشند. 

یادگیری در مورد ADHD فرآیندی مداوم می باشد. در حالی که کودکان خردسال تر می آموزند که برخی چیزها در محدوده کنترل آن ها نیستند، کودکان بزرگتر ممکن است مجبور به یادگیری بیشتر در مورد آنچه می توانند کنترل کنند باشند. نوجوانان نه فقط لازم است درباره چگونگی تاثیرگذاری ADHD بر یادگیری و تعاملات اجتماعی شان بلکه در مورد چگونگی در دست گرفتن عنان امور و کمک به خود مطلع باشند. نوجوانان می توانند با مطرح کردن بی پرده مشکلات یادگیری خود با معلمان و درخواست کمک یا تسهیلات جهت رفع نیازهای فردی خود، چگونگی حمایت از خود را بیاموزند. علاوه بر آن، نوجوانی نخستین دوره تجربه چیزهای جدید و رفتار قانون شکن می باشد. والدین و جامعه قوانین را وضع می کنند، اما در درازمدت نوجوانان هستند که تصمیم گیری می کنند. بحث با دانش آموزان بزرگتر باید بر کمک به آن ها در یادگیری انتخاب عاقلانه و مسئولیت پذیری برای رفتار خود متمرکز شود. مسائل دارویی موضوعات بسیار مهمی برای بحث با فرزند نوجوان شما می باشند. داروی محرک یک ماده کنترل شده است.

زمانی که دانش آموزان از دبیرستان فارغ التحصیل می شوند به احتمال زیاد مسئول داروی خود خواهند بود. دانستن چگونگی استفاده درست و عدم سوءمصرف چنین داروهایی برای نوجوانان بسیار مهم است. تردیدی نیست که والدین دانشجویان، باید هدفی را برای کمک به پسران و دختران جهت درک تمام عیار نیمرخ علایم شخصی خود تعیین کنند. این نوجوانان باید از نیازهای فردی خود آگاه شوند تا بتوانند در محیط های علمی-آموزشی و نیز محیط های کاری به درستی از خود حمایت کنند. موضوعاتی مانند؛ مدیریت زمان، تسهیلات کلاسی، حواسپرتی های متعدد زندگی دانشجویی، عزت نفس و حمایت از خود، نگهداری مناسب دارو در یک مکان زندگی مشترک و خطرات سوءمصرف دارو باید مدنظر قرار گیرند.

 

مطرح نمودن تشخیص اختلال ADHD کودک با دیگر اعضای خانواده

اگرچه سهیم بودن دیگران در تشخیص فرزند شما دارای جوانب مثبت و منفی می باشد، اما آنچه ما توصیه می کنیم صداقت در رابطه با تشخیص است. از بسیاری جهات، این وضعیت شبیه به دریافت هرگونه تشخیص طبی می باشد. در صورتی که فرزند شما مبتلا به آسم تشخیص داده شده باشد، احتمالا شما بلافاصله تلفن را به دست نمی گیرید تا به همه فامیل و دوستان خود اطلاع دهید. با وجود این، در صورتی که یک دوست یا عضوی از فامیل در مورد رفتارهای فرزند شما اظهارنظر کند، ممکن است آن ها را از تشخیص مطلع سازید. علاوه بر آن، اگر قرار است اعضای فامیل یا دوستان برای یک دوره زمانی طولانی از فرزند شما نگهداری کنند، اطلاعات پزشکی لازم را به آنان ارائه دهید. به همین ترتیب شما باید افرادی را که روزانه با فرزند ADHD شما در تماس هستند (معلمان، پرستاران، والدین دوستان فرزندتان) از تشخیص مطلع سازید تا در صورتی که رفتار فرزند شما مشکل ساز شود مفید واقع شوند. در جهان امروز، داغ بسیار کوچکی به یک تشخیص ADHD زده می شود. اگر شما با نگرشی محترمانه و راحت به موضوع نگاه کنید، دوستان، خانواده و متخصصان مرتبط با فرزند شما چنین خواهند کرد.

 

مطرح نمودن تشخیص اختلال ADHD کودک با معلمان

قطعا؛ اتخاذ یک موضع گیری فعال در آموزش فرزندتان بسیار مهم است. پیشنهاد می کنیم که در آغاز هر سال تحصیلی جدید به معلمان فرصت کوتاهی بدهید تا به شناخت پسر یا دختر شما اقدام کنند. سپس ملاقاتی با تمام معلمان کودک برای بحث در خصوص نقاط قوت و ضعف کودک ترتیب دهید. اگر راهبرد کلاسی خاصی در گذشته برای کودک شما موثر واقع شده است آن را به معلمان اطلاع دهید. همچنین، شما باید برای صحبت کردن در مورد روش یادگیری خاص فرزندتان یا برنامه ریزی راه هایی که از آن طریق بتوانید در آینده با کارکنان مدرسه برقرار کنید آماده باشید. اگر خارج از مدرسه متخصصانی وجود دارند که با پسر یا دختر شما کار می کنند مدرسه را از وجود آن ها مطلع و تشویق به برقراری ارتباط کنید.

در واقع، والدین نیازمند ایجاد و حفظ کانال های ارتباطی خوب با کارکنان مدرسه می باشند. در صورتی که فرزند شما خردسال است و تنها یک معلم دارد می توانید به طور مرتب از طریق تلفن یا ایمیل با او ارتباط برقرار کنید. در مورد کودکان بزرگتر که چندین معلم دارند ممکن است مجبور به توسعه یک سیستم رسمی با یک مشاور راهنما یا داشتن معلمی ویژه به عنوان رابط یا هماهنگ کننده باشید. به خاطر داشته باشید که معلمان خواستار موفقیت کودکان هستند و در بسیاری موارد؛ در برخورد با آموزش یک کودک بهترین نیت ها را دارند. در صورت امکان، معلمان باید به عنوان دوست نگریسته شوند نه دشمن.

زمانی که والدین و معلمان به عنوان بازیکنان یک تیم ملاحظه شوند، کارکنان مدرسه سخت تلاش خواهند کرد تا در جهت اهداف و انتظارات خانواده کار کنند. شما حمایت مدرسه را خواهید داشت اما به خاطر داشته باشید که هیچ کسی به اندازه خود شما به فرزندتان علاقه مند نخواهند بود. از آن جا که شما بهترین حامی فرزندتان هستید بسیار مهم است که در راس موقعیت آموزشی فرزندتان باقی بمانید.

 

 

 

مطالب عمومی

  • آخرین ویرایش .
برگرفته از: کتاب یکصد پرسش و پاسخ پیرامون اختلال نقص توجه - بیش فعالی کودکان
صاحب اثر: دکتر راس دی ناس / دکتر فرن لونتال
موقعیت مطلب: بخش چهارم و بخش پنجم
صفحات: از صفحه 179 تا صفحه 180 و از صفحه 199 تا صفحه 204
لینک منبع: https://www.koodaklearn.ir/publication/19

نظرات (0)

هنوز نظری برای این مطلب ثبت نشده. شما اولین نفر باشید.

نظر خود را اضافه کنید.

  1. میتوانید به عنوان مهمان نظرتان را در مورد این مطلب ثبت کنید و یا وارد سایت شوید . عضویت یا ورود به حساب کاربری.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید

 


کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت محفوظ و متعلق به سایت کودک لرن می باشد.لذا کپی برداری از منابع غیر مجاز و پیگرد قانونی دارد.