رفتار های چالشی در کودکان

اهمال کاری کودک

مادر یک پسر هجده ماهه هر روز او را به عطاری می برد. او گلایه می کند که پسرش به جای اینکه در مسیر مغازه حرکت کند، این طرف و آن طرف می رود، از پله های هر خانه ای که سر راهش باشد بالا می رود و خلاصه، هر چه مادر بیشتر صدایش می زند، او بیشتر این سو آن سو می رود و حسابی وقت تلف می کند. بعد هم که سرش داد می کشد و سرزنشش می کند، او راهش را می گیرد و به طرف جهت مخالف می رود. مادر می ترسد که نکند این اخلاق به سر پسرش بماند و او بچه بی ادبی از کار درآید.

این بچه به هیچ وجه دچار مشکل رفتاری نیست، هر چند جوری ساخته شده که سه چهار تا مشکل پیدا کند، اما این یکی جزء آن رفتار ها نیست! او در سنی است که نمی تواند مغازه عطاری را به خاطر بسپارد و ذهنش به او فرمان می دهد که «برگرد ببین توی پیاده رو چیزی برای کشف کردن پیدا می کنی! اون پله ها رو ببین!» هر بار هم که مادر صدایش می زند، به یاد او می آورد که یه جوری خودش را اثبات کند.

از دست مادر چه کاری بر می آید؟ اگر لازم است که زود به مغازه عطاری برسد، باید او را در کالسکه بگذارد. اما اگر وقت دارد که مدتی معطل بماند، بهتر است برای خرید، زمانی بیشتری را اختصاص دهد و بگذارد که فرزندش به کشف خود ادامه دهد. اگر مادر، آرام و آهسته حرکت کند، کودک سعی می کند خود را به او برساند.

 

فعالیت های تفریحی کمی دردسر ساز کودک

وقت ناهار است اما دختر کوچولوی شما دارد شادمانه گِل بازی می کند. اگر با لحنی که معنی اش این است که «تو دیگر نمی توانی بازی کنی» با او حرف بزنید و بگویید «وقت رفتنه!» تردید نداشته باشید که در مقابلتان مقاومت می کند. ولی اگر با لحن شدی بگویید، «بیا از پله ها بریم بالا» حتماً با اشتیاق دنبال شما خواهد آمد.

حالا فرض کنید که بسیار خسته و بد اخلاق است و هیچ چیز جز استراحت در داخل خانه به دردش نمی خورد و در آن لحظه، ابداً نمی خواهد از جایش تکان بخورد. من جای شما باشم با بی خیالی او را از جا بلند می کنم و به داخل خانه می روم و هر چقدر هم که لگد بیندازد، خونسردی ام را از دست نمی دهم . با اعتماد به نفس کامل این کار را بکنید، درست مثل اینکه دارید به او می گویید، «می دانم که خسته و عصبی هستی، ولی وقتی مجبوریم بریم خونه، باید بریم.» ابداً او را سرزنش نکنید، چون او نمی داند کجای کارش عیب دارد. با او بحث نکنید، چون فکرش را تغییر نمی دهد و فقط خسته می شوید. یک بچه کوچک که احساس در ماندگی می کند، ته دلش خیلی خوشحال می شود از اینکه می بیند مادرش می داند چه می کند و عصبانی هم نمی شود.

حواس بچه های کوچک خیلی زود پرت می شود و این نعمت بزرگی است. بچه های کوچک به حدی مشتاق کشف دنیا هستند که نمی دانند چه موقع کاری را شروع و چه وقت آن را تمام کنند. آنها حتی اگر کاملاً جذب یک دسته کلید شده باشند، می توانید با دادن یک فنجان پلاستیکی خالی به دستشان حواس آنها را پرت کنید. در پایان سال اول، اگر کودک شما اجازه نمی دهد غذا را از دست و صورتش پاک کنید، کافی است یک کاسه آب جلوی دستش بگذارید و در فاصله ای که او دستهایش را در آن فرو می برد و بازی می کند، صورتش را پاک کنید. حواس پرتی یکی از دستاویزهای مهمی است که مادران عاقل می توانند  با کمک آن، فرزندانشان را راهنمایی کنند.

 

انداختن و پرت کردن اشیا

در حدود یک سالگی بچه ها یاد می گیرند که عمداً اشیا را پرت کنند. آنها با کمال وقار روی صندلی شان می نشینند و از گوشه های آن تکه های غذا را کف اتاق می ریزند و یا اسباب بازی هایشان را یکی بعد از دیگری از میان نرده های تخت به بیرون پرت می کنند. بعد هم گریه می کنند، چون دیگر چیزی نیست که پرت کنند. آیا این بچه ها عمداً می خواهند مادرشان را نارحت کنند؟ نه! آنها حتی درباره مادرشان هم فکر نمی کنند. آنها در چنین حالتی سخت مجذوب یک مهرت جدید شده اند و می خواهند در تمام طول روز آن را تمرین کنند. درست مثل بچه بزرگتری که دوچرخه جدیدش را امتحان می کند. اگر شما جسمی را که او انداخته است، بردارید، متوجه می شوند که این یک بازی دو نفره است و از آن لذت می برند.

سعی کنید دچار عادت برداشتن اشیایی که کودک به زمین می اندازد، نشوید، مگر اینکه می خواهید با او بازی کنید. به جای این کار بهتر است هنگامی که کودک در این حال و هوا به سر می برد که همه چیز را روی زمین بیندازد، او را از جا بلند کنید و کف اتاق بگذارید. اگر نمی خواهید از بالای صندلی بلند، غذا را پرت کند، هنگامی که این کار ار شروع می کند، غذا را از جلوی دستش بردارید و بگذارید با چیز های دیگری مشغول بازی شود و در همین حال با لحنی جدی بگویید: «غذا برای خوردن و اسباب بازی برای بازی کردن است.» اما ابداً ضرورت ندارد که صدایتان را بلند کنید . سرزنش کردن بچه بخاطر پرت کردن اشیا هیچ نتیجه ای جز عصبانی شدن مادر ندارد.

 

کج خلقی کودک

به طور تقریبی همه بچه ها در فاصله سنین 3-1 سالگی دچار کج خلقی می شوند. بعضی از کج خلقی ها در نه ماهگی شروع می شوند. کودکان در این سنین به تدریج دلشان می خواهد حرف خود را به کرسی بنشانند و به فردیت خود آگاه می شوند. هنگامی که اجازه نمی دهید به خواسته خود برسند، این را درک می کنند و عصبانی می شوند. کج خلقی های گهگاه معنی خاصی ندارند، چون یک کودک در هر حال عصبی می شود.

تکرار کج خلقی به میزان زیاد، نتیجه خستگی یا گرسنگی است و یا نشانه آن است که کودک در شرایطی قرار دارد که بیش از حد تحریک می شود. (کج خلقی بچه ها در هنگام خرید معمولاً از این دسته است). اگر کج خلقی از این نوع باشد، ممکن است مادر از این علت آشکار غافل بماند و سراغ علل پنهان تری برود و برای مثال بپرسد: «گرسنه ای؟ خسته ای؟ بیا بریم خونه. غذا بخور و بخواب، حالت خوب می شه.»

بعضی از کج خلقی ها به خاطر ترس است. موقعی که کودک را نزد پزشک می برید، به همین دلیل کج خلقی می کند. بهترین کاری که می توان در این شرایط انجام داد، این است که آرام باشید و به او اطمینان خاطر بدهید. سرزنش کردن کودکی که ترسیده است، هیچ فایده ای ندارد.

کج خلقی در کودکانی که در اثر تغییرات، زود عصبانی می شوند و یا به طرز خاصی، نسبت به محرکات حسی (صدا، حرکت یا تماس لباس با پوست بدن و غیره) حساس هستند، بیشتر دیده می شود. کج خلقی در کودکان سمج، بیشتر طول می کشد. این جور بچه ها موقعی که لجبازی را شروع می کنند، دیگر نمی توانند جلوی خودشان را بگیرند و فرقی نمی کند که در حال بازی باشند، راه رفتن را تمرین کنند و یا از ته حلق فریاد بکشند.

کج خلقی های زیاد، برای مثال بیشتر از سه بار در روز که بیشتر از 15-10 دقیقه طول بکشد، گاهی اوقات نشانه بیماری یا اضطراب است و بهتر است که با پزشک کودکان مشورت کنید.

مطالب عمومی

  • آخرین ویرایش .
برگرفته از: کتاب تغذیه، تربیت و مراقبت از کودک
صاحب اثر: بنیامین اسپاک
موقعیت مطلب: بخش 1
صفحات: صفحه 134
لینک منبع: https://www.koodaklearn.ir/publication/7

نظرات (0)

هنوز نظری برای این مطلب ثبت نشده. شما اولین نفر باشید.

نظر خود را اضافه کنید.

  1. میتوانید به عنوان مهمان نظرتان را در مورد این مطلب ثبت کنید و یا وارد سایت شوید . عضویت یا ورود به حساب کاربری.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید

 


کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت محفوظ و متعلق به سایت کودک لرن می باشد.لذا کپی برداری از منابع غیر مجاز و پیگرد قانونی دارد.