کودکان سندرم دان و تعادل آنها در روابط خانوادگی

تولد هر کودک سبک زندگی را تغییر می دهد، خواه اولین فرزند باشد خواه دومین یا چندمین. مراقبت های اساسی، نیازها و شخصیت او الگوهای جاافتاده و ثابت خانه را برهم می زند و این چیزی است که همه افراد خانواده از قبل انتظار آنرا داشته اند اما هیچ یک از آنها به سندرم دان فکر نکرده بودند. شوک حاصل از سندرم دان در بسیاری از خانواده ها به تدریج فروکش می کند و اعضای خانواده به مرور زمان بوجود کودک دوست داشتنی و شیرین در خانه عادت می کنند اما روند درمان او، توجه خاصی که به سلامت او می شود و تلاشهای مضاعفی که برای تشویق و تحریک او انجام می شود، سرانجام صدای همه از جمله والدین را بلند می کند که "پس من چی؟ من هم آدمم! "

 

سندرم دان و رفتار والدین با سایر فرزندان

نیاز همه اعضای خانواده را در نظر بگیرید؛ شما بعنوان سرپرست خانواده، محیط را برای پذیرش و تطابق با کودک مبتلا به سندرم دان آماده کنید. از همان ابتدا به همه اعضای خانواده تفهیم کنید که او جزئی از خانواده است نه هسته مرکزی آن. او هم مانند دیگران حقوقی دارد، اما این بدان معنا نیست که چون او به سندرم دان مبتلاست، همه امور حول محور او می چرخد، همچنین آنها باید بدانند که هر چه شرایط این کودک رسیدگی بیشتری را می طلبد اما به نیازهای آنها نیز توجه می شود.

تقسیم کار انجام دهید؛ بزرگ کردن کودکی که به سندرم دان مبتلاست، مستلزم همکاری همه اعضای خانواده است پس تقسیم کار انجام دهید و به هریک از اعضا مسئولیتی واگذار کنید که از عهده انجام آن برمی آید و حتی اگر کودک مبتلا به سندرم دان شما آنقدر بزرگ شده است که بتواند مسئولیتی را بپذیرد، او را نیز از قلم نندازید. به این ترتیب همه احساس ارزش می کنند و خود را عضو خاص خانواده به حساب می آورند.

هر کسی جایگاه خاص خود را دارد؛ هر روز به نحوی به همه اعضای خانواده بفهمانید که از اهمیت خاصی برخوردارند از وضع ظاهرشان یا کار خوبی که انجام داده اند تعریف کنید. با رفتار خاصی که انتظارش را ندارند به آنها نشان دهید که برای شما مهم هستند. مثلا؛ آنها را در آغوش بگیرید یا ببوسید در ضمن بگذارید آنها هم بدانند که شما نیز به محبت نیاز دارید.

در حق خود لطفی کنید؛ بی تردید اگر خود چیزی دریافت نکنید نمی توانید آن را به دیگران ببخشید برای تجدی قوا زمانی را برای خود در نظر بگیرید و به فعالیتی بپردازید که ربطی به فرزندان و سندرم دان نداشته باشد، کاری که همیشه دلتان میخواسته انجام دهید. هر روز به پیاده روی بروید، کار ناتمامی را تمام کنید مهم این است که خود را از یاد نبرید. وقتی برنامه خود را آن چنان پر می کنید که اوقات فراغتی باقی نمی گذارید این احتمال وجود دارد که در دام اََبَر مادر (اَبَر پدر) شدن اسیر شوید. مراقب باشید روشی متعادل را در پیش بگیرید تا بتوانید از زندگی خانوادگی خود لذت ببرید.

تفریحات خانوادگی؛ هر هفته زمانی را برای تفریحات خانوادگی در نظر بگیرید. اطمینان یابید که شما، همسر و فرزندانتان بدون نگرانی از برنامه های مقرر، قرار ملاقات ها، دغدغه های شغلی یا کار خانه از جمع خودمانی و مصاحبت با یکدیگر لذت خواهید برد. بگذارید هر کسی سرگرمی موردنظر خود را انتخاب کند و همه باید احساس کنند که فرد مهمی هستند.

 

سندرم دان و نکاتی درباره روابط خانواده

فرزندی که به طور مادرزای مشکلاتی دارد، فشاری به زندگی وارد میکند که حتی نزیکترین و قوی ترین روابط را نیز تحت تاثیر قرار میدهد. شاید شما و همسرتان در مورد رفع مشکلات فرزندتان به توافق کامل نرسیده باشید و این در حالی باشد که هنوز در غم فقدان فرزند ایده آل خود به سر میبرید. طبیعی است که از امور نامعلومی مانند: سلامت، آینده و هزینه های مالی جهت مراقبت و تامین نیازهای ویژه فرزندتان بیم داشته باشید. علاوه بر اینها حفظ روابط صمیمانه و مفید بین خود و همسرتان مسئله دیگری است که شما را نگران خواهد کرد. این نگرانی ها به جاست اما نباید پیوندی را که برای ایجاد آن زحمت کشیده اید، خدشه دار کند. ناگفته نماند که همفکری برای حل مشکلات، زوجهای زیادی را به هم نزدیکتر می سازد. آنها به یکدیگر روحیه می دهند و برای رویارویی با مراحل بعدی شهامت پیدا می کنند. حمایت متقابل آنها از هم، آنها را قادر می سازد تا با هر مشکلی که پیش آید، دست و پنجه نرم کنند.

با همه اینها ممکن است شما و همسرتان در برخورد با عواطف و احساسات درونی با یکدیگر تفاوت داشته باشید. ممکن است یکی از شما خیلی حساس شود و دیگری خونسرد بماند، یکی کاملا خود را در مشکلات مربوط به فرزند جدید غرق کند و دیگری از آن فاصله بگیرد. زمانی که میخواهید به احساسات خود رسیدگی کنید و یاد بگیرید که با این موضوع غیرمنتظره کنار بیاید، گاه دچار واکنش های ضد و نقیض می گردید. در اینجا درک احساسات جدید و گوناگون برای شما دشوار میشود. گاه زوج هایی که روابط متزلزلی دارند، سندرم دان را بهانه ای برای ابراز خشم و سرزنش دیگری قرار می دهند. ممکن است یکی از طرفین رسیدگی و مراقبت از کودک را توجیهی برای حرف نزدن و فاصله گرفتن از دیگری قرار دهد. اختلاف نظر درباره رسیدگی به امور کودک نیز به جر و بحث ها دامن میزند. وقتی تنش ها شدت می گیرد جزئی ترین اختلاف نظر، معرکه ای بزرگ برپا می کند.

 

برای پیشگیری از چنین اتفاقی موارد زیر را رعایت کنید:

  • برای برقراری ارتباط وقت بگذارید
  • زندگی اجتماعی خود را از سر بگیرید
  • مسئولیت ها را تقسیم کنید
  • امور مالی خود را بررسی کنید
  • با دیگران مشورت کنید

و در نهایت یاد بگیرد که مشکلات هر روز را در زمان خودش حل کنید با توجه به امور ناشناخته و نامعلومی که پیش رو دارید، تصمیم گیری و برنامه ریزی بلندمدت کار بیم آور و تنش زایی است.

 

توجه والدین به دیگر فرزندان خود

همه پدر و مادرها برای سازگاری با فرزند جدید دچار مشکل می شوند اما کار شما دشوارتر است، زیرا فرزندان شما باید خود را با خواهر یا برادری سازگار کنند که نیاز به زمالن و مراقبت بیشتری دارد سازگاری و تطابق امری مستمر و همیشگی است، چرا که نیاز فرزندانتان در طول زمان همواره تغییر می کند و هر تغییری سازگاری جدیدی را می طلبد. بسیاری از کودکان و نوجوانان اقرار می کنند که داشتن خواهر یا برادری که به سندرم دان مبتلاست دو جنبه مثبت و منفی دارد. از جهت مثبت این تجربه آنها را صبورتر و آگاه تر می سازد و یاد می گیرند که قدر سلامت خود را بدانند و در ضمن تفاوت دیگران را هم بپذیرند. اما از جهت منفی با مشکلات عاطفی زیادی رو به رو می شوند که کودکان دیگر هرگز آنها را تجربه نمی کنند.

 

واکنش کودکان در مقابل خواهر یا برادر مبتلا به سندرم دان

واکنش کودکان در مقابل خواهر یا برادری که به سندرم دان مبتلاست با یکدیگر تفاوت دارد. بعضی از آنها جز اینکه احساس کنند مزاحمی وارد زندگی آنها شده است تفاوت دیگری حس نمی کنند. حتی فهمیده ترین کودکان نیز از اینکه پیوسته، به نوعی درگیر نیازهای کودک بیمار باشند، احساس نارضایتی می کنند. معمولا وقتی کودکان احساس می کنند مورد بی مهری قرار گرفته اند، از طریق رقابت و حسادت واکنش نشان می دهند. بعضی از کوددکان با کمک کردن به نوزاد سعی می کنند نظر والدین را به خود جلب کنند. عده ای دیگر رفتار نوزاد را تقلید می کنند؛ مثلا شست خود را می مکند، جای خود را خیس می کنند یا خود را به بیماری می زنند. به گمان آنها، اگر برخی از رفتارهای خواهر یا برادرشان توجه دیگران را به خود جلب کره است در مورد آنها هم همین طور خواهد بود. کودکان بزرگتر نارضایتی خود را نسبت به بی توجهی دیگران و زحمت مراقبت از کودک نورس، با بهانه جویی و لجبازی نشان می دهند. تصور آنها این است که حتی توجه منفی بهتر از آن است که هرگز مورد توجه قرار نگیرند. برعکس عده دیگری با برتری جستن از عضو تازه وارد، سخت تلاش می کنند تا فرزند نمونه ای باشند.

بسیاری از کودکان، وقتی بزرگتر می شوند از داشتن برادر یا خواهری که ظاهر و رفتارش با دیگران متفاوت است، احساس شرمندگی و خجالت می کنند. فرزندان سالم خانواده، درست زمانی که سعی می کنند در جامعه جایگاهی برای خود بیابند، وجود شخصی به آنها تحمیل می شود که ممکن است رفتار و گفتار عجیبی داشته باشد و البته اگر دوستان یا همکلاس های انها با القابی مثل "خنگ" یا "عقب افتاده" برادر یا خواهرشان را مسخره کنند، این احساس دوچندان می شود. احساس خشم و شرمندگی برای خواهر یا برادر و احساس گناه از اینکه خود معلول نیستند، آنها را آزار می هد و عواطف شان را آشفته می سازد. هر مرحله می تواند خواهر یا برادر سالم را دچار ترس و بیم کند. اغلب ترسها به علت درک نادرست شکل می گیرند. گاه کودک از این می ترسد که مبادا پدر و مادرش او را به اندازه فرزند معلولشان دوست نداشته باشند. نگرانی شایع دیگر، ترس از مسری بودن سندرم دان است و معمولا چون کودکان نمی خواهند والدین خود را بیشتر ناراحت کنند در این باره سوال نمی کنند. 

کودکان درباره فرزند جدید از رفتار والدین درس می گیرد. اگز نسبت به فرزند خود مهربان و دلسوز باشید، آنها هم یاد می گیرند او را درک کنند اگر جوی ایجاد کنید که به عواطف همه توجه شود، فرزندان شما با روشی سالم، آزادانه احساسات خود را ابراز می کنند و تفاوت های فردی دیگران را می پذیرند. فرد مبتلا به سندرم دان شما مانند هر کودک سالم دیگری موجب خشم، ناراحتی، رنجش و خجالت خواهر یا برادر خود می شود. این امر اجتناب پذیر است و در مورد همه خواهر و برادرها صدق میکند اما با تلاش و تشویق والدین فرزندان یکدیگر را خواهند پذیرفت و پیوندی ناگسستنی با یکدیگر ایجاد خواهند کرد.

 

 فراغت از بچه داری

هر پدر و مادری به اوقات فراغتی نیاز دارد تا در آن از وظایف سرپرستی کناره بگیرد اما والدین کودک معلول تردید دارند از شخص دیگری بخواهند مراقب فرزندشان باشد. شاید نگرانند که فرزندشان زحمت زیادی بر دوستان تحمیل کند. شاید نگرانند که فرزندشان زحمت زیادی بر دوستان تحمیل کند. شاید هم گمان می کنند پرستار کودک نمی تواند از عهده نیازهای ویژه فرزندشان برآید. در بعضی از کشورها، سازمانها یا گروه های ویژه ای برای حل این مشکل به والدین کمک می کنند. این سازمان ها افرادی را آموزش می دهند که به خوبی بتوانند از معلولان مراقبت کنند. خانواده ها در صورت نیاز به این سازمان ها مراجعه می کنند و از خدمات آنها بهره مند می شوند. به این معنا که گاه پرستار در منزل از کودک مراقبت می کند تا والدین بتوانند به امور دیگر خود رسیدگی کنند یا برای تفریح بیرون بروند و گاه کودک را به مراکز تفریحی می برد.

اگر چه در حال حاضر خدمات منسجم و پیشرفته ای در این سطح ارائه نمی شود اما نباید از ضرورت استراحت و تنفس های کوتاه غافل باشید زیرا فشاری که نگهداری و مراقب از فرزند بیمار در دراز مدت به والدین تحمیل می کند خرد کننده است. به نظر متخصصان، استراحت و کناره گیری از مسئولیت های دائمی، حتی در کوتاه ترین شکل آن کافی است تا روحیه افراد خانواده را تازه کند و به روابط جان بخشد.

 

مطالب عمومی

  • آخرین ویرایش .
برگرفته از: کتاب کلیدهای تربیت کودک مبتلا به سندرم دان
صاحب اثر: مارلین تارگ بریل
موقعیت مطلب: بخش دوم
صفحات: خلاصه ای از صفحه 44 تا صفحه 58
لینک منبع: https://www.koodaklearn.ir/publication/13

نظرات (0)

هنوز نظری برای این مطلب ثبت نشده. شما اولین نفر باشید.

نظر خود را اضافه کنید.

  1. میتوانید به عنوان مهمان نظرتان را در مورد این مطلب ثبت کنید و یا وارد سایت شوید . عضویت یا ورود به حساب کاربری.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید

 


کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت محفوظ و متعلق به سایت کودک لرن می باشد.لذا کپی برداری از منابع غیر مجاز و پیگرد قانونی دارد.