فراموشی در کودکان، کودک دائماً چیزها را فراموش یا گم می کند

این پیشامد که ناهار خوردن را فراموش کنیم یا چترمان را گم کنیم، امری طبیعی است که بعضی از ما به آن عادت نیز کرده ایم. کودکان به ویژه مستعد فراموشی یا گم کردن هستند که گرچه یک رخداد طبیعی است، اما در عین حال، کلافه کننده، وقت گیر و گران نیز است. صدای کودکانه ای پای تلفن می گوید: «مامان، من کفش های ورزشی ام را فراموش کرده ام، می تونی اونارو به مدرسه بیاری؟» یا اینکه: «کتاب ریاضی من کجاست؟ یادمه که اونو به خونه آوردم.»

معمولاً تا هفت سالگی، این والدین هستند که تمام چیزها را برای کودکشان به خاطر می آورند. بعد از آن، والدین را بر این می گذارند که کودکان می توانند به طور فزاینده ای مسئولیت قبول کنند. با این حال، کودکان بزرگتر به خود اجازه می دهند که فراموش کار باشند زیرا می توانند برای جبران آن، به امید پدر و مادرشان باشند. بعضی از کودکان بسیار حواس پرت هستند و تنها هنگامی به یاد می آورند که دیگر کار از کار گذشته است. حواس پرتی می تواند  نشانه بیماری اختلال در توجه باشد. ولی معمولاً صرفاً یک علامت فراموشکاری است.

به خاطر آوردن و از پیش برنامه ریزی کردن، مهارت هایی هستند که باید پرورش یابند. سعی کنید با راه حل هایی زیر به کودک کمک کنید که کمتر فراموش کند.

 

همین الان شروع کنید و از گم کردن های بعدی پیشگیری کنید

یک الگوی سازماندهی و یک برنامه برای عمل ترتیب دهید که روند استقلال و مسئولیت پذیری را پرورش دهد.

* به کودک جای مشخصی برای نگه داشتن اشیائش، بدهید. اطمینان حاصل کنید که کودک جالباسی اختصاصی و جای به خصوص برای اسباب بازی ها و کتاب هایش، دارد. به این جاهای اختصاصی برچسب بزنید و از همان ابتدا از آنها به طور مداوم استفاده کنید. کودک از شما تقلید خواهد کرد و در نتیجه ، مهارت های سازماندهی اش رشد خواهد کرد.

* از تحسین استفاده کنید. هنگامی که کودک دنبال چیزی می گردد و آن را در جای مخصوصش پیدا می کند، او را برای قرار دان شیء در جای مناسب تحسین کنید. هنگامی که کتش را به جالباسی آویزان می کند و یا اینکه یک اسباب بازی را در جای خودش قرار می دهد، نکاتی را درباره بازدهی کارش و اینکه چقدر آسان تر دفعه بعد می تواند کتش یا اسباب بازیش را پیدا کند، ذکر کنید.

* به او آموزش دهید که از پیش برنامه ریزی کند. با بزرگ تر شدن کودک، راهبردهای سازماندهی خودتان را به او نشان دهید (این امر ممکن است مستلزم این باشد که خودتان چنین مهارتهایی را بدست آورید). به کودک یک تقویم بدهید و در بعدازظهر روزهای آخر هفته برنامه هفته آینده را مرور کنید و به او کمک کنید که فهرستی از چیزهایی که باید به یاد داشته باشد را تهیه کند. بر روی تقویم ساعات و روزهای مهمانی ها و قرارها را ثبت کنید. گاهی یک فهرست یادآور روزانه نیز کمک می کند. تمام موضوعاتی که کودک باید در آن روز به یاد بیاورد، ثبت کنید. فهرست را روی آینه یخچال یا کتابچه اش بچسبانید و به او یادآوری کنید که به آن نگاه کند!

 

روش های یادآوری را به کودک بیاموزید

روش های مختلفی وجود دارد که بر اساس آن، می توانید به کودکتان آموزش دهید که به جای فراموش کردن، به خاطر بیاورد. این کار را به او از طریق نقش بازی کردن، تمرین مثبت و الگو قرار دادن آموزش دهید.

* پاسخ درنگیده. به کودک خود آموزش دهید که قبل از ترک خانه بایستد و از خودش بپرسد: «آیا من چیزی را فراموش نکرده ام؟» در مقابل درب توقف کند، تا ده بشمارد و اطمینان حاصل کند که چیزی را جا نگذاشته است. این کار را با وادار کردن کودک به جستجوی بدنی خودش کامل کنید.

* جستجوی بدنی. به او یاد بدهید که بدنش را از فرق سر تا نوک پایش وارسی کند و به دنبال اشیاء فراموش شده بگردد. «آیا کلاه، عینک، ژاکت، کیف، کتاب ها، دستکش، جامدادی و... را باخود برداشته ام؟»

* جستجوی اطراف. به او نشان دهید که چطور به دنبال چیزهایش بگردد و توجه کنید که آیا او می تواند با چشم یکی از وسایلش را که جا گذاشته است، نشان دهد یا نه. به او یاد دهید که از چیزهایی که می بیند به عنوان نشانه ای برای به یاد آوردن چیزهای دیگر استفاده کند. برای مثال، دیدن تکلیف شب بر روی تخته سیاه پیش از ترک کلاس، به او یاد آوری خواهد کرد که چه چیزهایی را برای انجام تکلیف شب بردارد.

* فهرستی تهیه کنید. فهرستی از اشیاء که باید در آن روز به خاطر آورده شوند، تهیه کنید و کودک را وادارید که آن را در جایی که به آسانی دیده شود، نگه دارد تا بدین وسیله چیزها را به خاطر بیاورد. تکه های کوچک برچسب (اتیکت) برای این منظور مناسب هستند.

* به او اجازه دهید که راههای خودش را برای به یاد آوردن پیدا کند. یکی از کودکانی که ما می شناختیم، عادت داشت تکالیفی را که می بایست در منزل انجام دهد، هر روز در دفترچه ای یادداشت کند. ولی معمولاً فراموش می کرد که دفترچه را با خودش به منزل ببرد. به تدریج آموخت که تکالیف را کف دستش بنویسید. زیرا امکان فراموش کردن، آن تقریباً وجود نداشت! گاهی نمی توانید به روش ابداعی کودک اعتراضی کنید.

 

از پی آمدهای طبیعی استفاده کنید

موثرترین راه برای یادآوری، به خاطر آوردن پی آمدهای فراموش کاری است. کودکان معمولاً بسیاری از چیزها را به یاد نمی آورند، زیرا پدر و مادرشان به جای آنها این کار را انجام می دهند: «ما نمی خواهیم که جو راکت تنیسش را گم کند، بنابراین به جای او آن را به خاطر می آوریم. چون اگر آن را گم کند، مجبور خواهیم شد برای او راکت دیگری بخریم.» «چون نمی خواهیم مجبور شویم کفش های ورزشی را به مدرسه ببریم، به ماری یادآوری می کنیم که وقتی دارد به کلاس می رود آنها را با خودش ببرد.» ولی این کار، عادت ماری و جو را تغییر نخواهد داد. اگر اجازه دهیم که آنها نتیجه فراموشکاری را تجربه کنند، کار درست خواهد شد.

* نقش حافظه کودک را بر عهده نگیرید. اگر کودک دستکش هایش را فراموش کرده بگذارید همان طور بماند. ممکن است او نتواند آن روز در بازی شرکت کند. به مدرسه نروید و آن را برای کودک نبرید.

* فراموش کردن را مشکل ساز کنید. اجازه دهید که او در صورت امکان خودش شیء فراموش شده را پیدا کند. او می تواند برای پیدا کردن اشیاء گمشده تلفن بزند ویا اینکه به جایی برود 0که در صورت لزوم با همراهی شما باشد) ولی خودتان هیچ تلاش غیر لازم را انجام ندهید.

* از تصحیح بیش از حد استفاده کنید. هنگامی که کودکتان چیزی را فراموش یا گم می کند، او را وادار کنید که روش های به خاطر آوردن را چند بار در حضور شما تمرین کند. اگر بِن عادت کرده است که نهارش را فراموش کند، می توانید درست قبل از رفتن او از خانه این موضوع را به او یاد آور شوید، ولی بعداً او را وادار کنید که سه بار بیرون آوردن غذا از یخچال و گذاشتن آن در کیف مدرسه اش را تمرین کند. برای آگاهی بیشتر از روش های تصحیح بیش از حد به بخش 8-2 مراجعه کنید. اگر سوزان کتش را در مدرسه جا می گذارد او را وادار کنید که نقش جستجوی بدنی را بازی کند (مثلاً وانمود می کند که در مدرسه یا خانه یک دوست در حال بازی در یک فیلم است).

* بلافاصله اشیاء گم شده را تهیه نکنید. کودک را وادارید که با انجام دادن کارهای بیشتر در منزل، بهای آن را بپردازد. یا این که او را وادار کنید که پس انداز و یا پول توجیبی اش دست کم قسمتی از بهای آن را بپردازد.

 

کوشش های دراز مدت کودک را تحسین کنید

کودک خود را برای مسئولیتی که پذیرفته است، تحسین کنید. یادداشتی از تعداد روزهایی که چیزی جا گذاشته شده یا گم شده است تهیه کنید. او را برای استفاده از روش های بخاطر آوردن تحسین کنید. روی کارهای خوب تاکید کنید: «می دونی که سه هفته ست نهارت رو فراموش نکردی؟ این کار رو ادامه بده. شرط می بندم که می تونی رکورد رو بشکنی.»

مطالب عمومی

  • آخرین ویرایش .
برگرفته از: کتاب چگونه با کودکم رفتار کنم
صاحب اثر: دکتر گاربر
موقعیت مطلب: بخش چهارم
صفحات: صفحه 133
لینک منبع: https://www.koodaklearn.ir/publication/21

نظرات (0)

هنوز نظری برای این مطلب ثبت نشده. شما اولین نفر باشید.

نظر خود را اضافه کنید.

  1. میتوانید به عنوان مهمان نظرتان را در مورد این مطلب ثبت کنید و یا وارد سایت شوید . عضویت یا ورود به حساب کاربری.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید

 


کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت محفوظ و متعلق به سایت کودک لرن می باشد.لذا کپی برداری از منابع غیر مجاز و پیگرد قانونی دارد.