روش های عمده برای متوقف ساختن رفتار بد کودک

پنج نوع متفاوت از تنبیه های ملایم وجود دارند که شما می توانید از آنها برای کمک به کودک خود استفاده نمایید. یکی از این روش ها، محرومیت زمان مند است که روشی کوتاه مدت بوده است و به ویژه در متوقف ساختن سوء رفتار مستمر که تکانشی و انفجاری بوده و کنترل آن دشوار است، بسیار موثر می باشد.

هنگامی که قصد دارید از محرومیت زمان مند استفاده کنید، شما باید آن را بلافاصله پس از وقوع رفتار بد انجام دهید. شما در مورد سوء رفتارهای که چندین دقیقه یا ساعتها بعد آنها را کشف می کنید، چه برخوردی نشان می دهید؟

چهار روش تنبیهی دیگر، روش هایی هستند که حتی اگر نتوانید آنها را بلافاصله اعمال کنید، باز هم موثر هستند؟ آنها عبارتند از: 1- سرزنش و مذمت 2- پیامد های طبیعی 3- پیامد های منطقی 4- جریمه رفتاری. فصل حاضر، این روش ها و نحوه صحیح اعمال آنها را توصیف می کند.

برای اینکه بتوانید والدی با اعتماد به نفس باشید، باید با روش های مختلفی برای مدیریت مشکلاتی رفتاری کودک خود آشنا بوده و از آنها استفاده کنید.

تنبیه ملایم می تواند رفتار بد کودک شما را متوقف ساخته یا تضعیف نماید. با این وجود، به تنهایی نمی تواند موجب افزایش رفتار خوب شود. همانطور که در فصل های پیشین تاکید شد، شما باید به طور مکرر رفتار خوب را نیز پاداش بدهید.

 

استفاده صحیح از تنبیه ملایم

1- تنبیه را به مقدار کم اعمال کنید.

2- تنها از تنبیه ملایم استفاده کنید.

3- تنبیه را بلافاصله پس از وقوع رفتار بد اعمال کنید.

4- تنبیه را زمانی اعمال کنید که بر خود مسلط هستید.

5- به طور مختصر دلیل تنبیه را بیان کنید.

6- از تنبیه بدنی بپرهیزید.

تنبیه یک پیامد ناخوشایند یا جریمه ای است که به دنبال یک رفتار می آید. به هنگام استفاده از تنبیه ملایم، به راهنمایی های ارائه شده در این زمینه توجه داشته باشید.

استفاده صحیح از تنبیه ملایم به لحاظ هیجانی به کودک شما صدمه نخواهد زد. این تنبیه اغلب برای بهبود رفتار ضرورت دارد. با این وجود، تنبیه شدید، طعنه و کنایه و تهدیدات خشن می توانند به عزت نفس و سلامت هیجانی او آسیب بزنند. کودکانی که به شدت تنبیه شده اند، ممکن است به گوشه گیری مفرط دچار شده و یا نسبت به دیگران رفتاری پر خاشگرانه و ستیزه جویانه در پیش گیرند. پدر و مادرانی که اقدام به تنبیه شدید فرزندان خود می کنند، اغلب بار سنگین احساس گناه را به دوش می کشند.

 

استفاده صحیح از سرزنش و مذمت کودک

به هنگام سرزنش کودکتان، آرامش خود را حفظ کرده و به طور مختصر دلیل آن را بیان کنید. برخی از کودکان از سرزنش های طولانی و مشاهده ناراحتی و عصبانیت والدین خود، لذت می برند. آنها می خواهند که توجه بیشتری از والدین خود دریافت کنند، حتی اگر این توجه منفی باشد.

هنگامی که از کودک خود می خواهید رفتار خود را بهبود بخشد، از «غر زدن» بپرهیزید. غر زدن ترکیبی از نق زدن، پر حرفی کردن، سرزنش کردن و شکایت کردن است.

غر زدن نه تنها کودک شما را برای بهبود رفتارش کمک نمی کند بلکه روابط شما را تضعیف می کند. بر سر کودک خود غر نزنید.

به هنگام مذمت کردن، مراقب باشید که مذمت شما متوجه رفتار کودکتان باشد نه خود کودک. شخصیت کودک را مورد انتقاد قرار ندهید. اجازه دهید که او بداند شما هنوز به او به عنوان یک شخص احترام گذاشته و او را دوست دارید.

به جای اینکه بگویید «تو دختر بدی هستی چون برادرت را کتک می زنی» بگویید:« کتک زدن برادرت کار بدی است». نگویید که «تو دختر شری هستی» بگویید: «این کار تو، کار شری است». رفتار باید سرزنش شود نه خود کودک.

 

پیامد های طبیعی برای رفتار بد کودک

یک پیامد طبیعی برای نپوشیدن دستکش در یک روز سرد زمستانی، سرد شدن دستهاست. نگه داشته شدن در مدرسه و از دست دادن زنگ تفریح، پیامد طبیعی عدم انجام تکالیف است.

یک پیامد طبیعی رویدادی است که به طور معمول یا طبیعی، به دنبال یک رفتار بد کودک اتفاق می افتد، مگر اینکه شما برای جلوگیری از یک وقوع آن پیامد، پا پیش بگذارید. طبیعت یا «نظم طبیعی جهان» هم همانند والدین تنبیه خود را اعمال می کنند. به کودک خود اجازه دهید تا پیامد طبیعی رفتار خود را تجربه کند، مگر اینکه در این کار خطری، ایمنی او را تهدید نماید.

 

مثال هایی برای والدین

رفتار بد

پیامد های طبیعی

1- اذیت کردن گربه

1- زخمی شدن از چنگال های گربه

2- اذیت کردن کودکان همسایه

2- اجتناب کردن کودکان همسایه

3- بی دقتی و ریختن نوشیدنی

3- عدم دریافت مجدد نوشیدنی

4- کند بودن در آماده شدن برای مدرسه

4- تاخیر در رسیدن به مدرسه و باز خواست از سوی معلم

5- شانه نزدن موها

5- مسخره شدن از سوی بچه های دیگر به دلیل آشفته بودن

 

 

پیامد های منطقی رفتار بد کودک

گاهی اوقات شما نمی توانید اجازه دهید که پیامد های طبیعی اتفاق بیفتد، زیرا آنها برای کودک شما خطرناک هستند. به عنوان مثال، پدر نمی تواند اجازه بدهد که مایکل سه ساله پیامد های طبیعی وارد شدن با سه چرخه به خیابان را تجربه کند. با این وجود، پدر می تواند پیامدهای منطقی را به کار گیرد. چنانچه مایکل با سه چرخه اش وارد جایی نا امن شود، او امتیاز داشتن سه چرخه اش را برای مدت زمان خاصی از دست می دهد. پدر می تواند به سرعت سه چرخه را برداشته و مایکل را به مدت یک هفته از استفاده از آن محروم کند.

به هنگام استفاده از پیامد های منطقی، به منظور برخورد با رفتار دشوار، شما در واقع تنبیهی را برای رفتار بد اعمال می کنید. همچنین شما باید مراقب باشید که تنبیه به لحاظ منطقی با ماهیت سوء رفتار، تناسب داشته باشد. تنبیه یک پیامد منطقی یا معقول در رابطه با یک سوء رفتار معین می شود. هنگامی که کودک شما یک رابطه روشن و معقول را میان رفتار بد خود و تنبیه اعمال شده مشاهده می کند. به احتمال فراوان رفتار خود را تغییر می دهد. به علاوه، احتمال رنجیدن او به دلیل تنبیه هم کمتر می شود.

هنگامی که شما پیامد منطقی را اعمال می کنید، بسیار مهم است که از پیامد های که بسیار شدید و طولانی است، اجتناب کنید. به عنوان مثال پیامد« تا دو ماه دیگر از سه چرخه خبری نیست.» برای یک کودک سه ساله که با سه چرخه اش وارد خیابان شده است، بسیار شدید است. ممکن است شما هنگامی که به دلیل سوء رفتار کودک خود، عصبانی یا به لحاظ هیجانی ناراحت هستید، پیامدی را در نظر بگیرید که بسیار شدید است. چنانچه شما این اشتباه رایج را مرتکب شوید، راه حلی بسیار ساده برای آن وجود دارد! و آن هم این است که به کودک خود اعلام کنید که پیامدی را که در نظر گرفته بودید، بسیار سختگیرانه بوده است و شما آن را کاهش داده اید.

 

مثال هایی برای والدین

رفتار بد

پیامد منطقی

1- آدامس به مبلمان یا مو می چسبد

1- به مدت 5 روز از آدامس خبری نخواهد بود

2- بد رفتاری با حیوانات خانگی یا عدم مراقبت از آن

2- پس ازاخطار ها و توضیحات متعدد، حیوانات خانگی به خانواده دیگری واگذار می شود

3- خواهر و برادر هر روز صبح با هم دعوا و بگو مگو دارند

3- برنامه خانواده برای رفتن به پارک در امروز بعد از ظهر لغو می شود

4- فحش دادن پشت تلفن

4- به مدت 3 روز حق استفاده از تلفن را ندارد

5- از خوردن سبزی خودداری می کند

5- از دسر خبری نخواهد بود

 

 

استفاده از جریمه رفتاری در مورد رفتار بد کودک

چنانچه هیچ گونه پیامد منطقی برای یک سوء رفتار خاص به ذهنتان خطور نکرد، استفاده از جریمه رفتاری را مد نظر قرار دهید. جریمه رفتاری، یک روش تنبیهی موثر اما ملایم است. کاری که شما انجام می دهید این است که پس از وقوع برخی رفتار های بد معین (مانند دروغ گفتن)، جریمه هایی را اعمال می کنید (ممنوعیت استفاده از تلویزیون به مدت  روز). با این حال، جریمه اعمال شده، به لحاظ «منطقی» ارتباطی با یک سوء رفتار خاص ندارد.جریمه شامل فقدان برخی امتیازات، جریمه نقدی یا انجام کاری اضافی می شود، که به طور خاص برای کودکتان ناخوشایند است.

 

مثال های برای والدین

رفتار

جریمه

1- غیبت کردن بچه های دیگر

1- اجبار فوری به سه بار نوشتن این جمله: «بچه ها دوست ندارند که من پشت سر آنها غیبت کنم»

2- دعوا با بچه های همسایه

2- ممنوعیت استفاده از دوچرخه به مدت دو روز

3- اذیت مداوم برادر کوچکتر

3- استریو و CD به مدت یک روز توقیف می شود

4- فحش دادن

4- 25 سنت جریمه برای هر کلمه ناسزا

5- کوتاهی برای تمیز کردن اتاق خود

5- ممنوعیت بازی کردن در بیرون از خانه در غروب آن روز

 

هنگامی که شما از جریمه رفتاری استفاده می کنید، سعی کنید پیش از وقوع سوء رفتار های مشخص، جریمه را با کودک خود در میان گذاشته باشید. به عنوان مثال: ممکن است مادر هیتر به او بگوید: «هیتر! من و پدرت قبلاً در مورد بد رفتاری با سگت با تو صحبت کرده ایم. در آینده هر گاه با اسکاتی بد رفتاری کنی در آن روز از استفاده دستگاه استریوات محروم می شوی.» مادر باید از هیتر بخواهد که با صدای بلند، سوء رفتار خود را و جریمه رفتاری تعیین شده برای آن را بر زبان بیاورد. این کار به او کمک می کند تا به یاد داشته باشد که با اسکاتی مهربان باشد.

مطالب عمومی

  • آخرین ویرایش .
برگرفته از: کتاب sos کمک برای والدین
صاحب اثر: لین کلارک
موقعیت مطلب: فصل پنجم
صفحات: صفحه 81
لینک منبع: https://www.koodaklearn.ir/publication/1

نظرات (0)

هنوز نظری برای این مطلب ثبت نشده. شما اولین نفر باشید.

نظر خود را اضافه کنید.

  1. میتوانید به عنوان مهمان نظرتان را در مورد این مطلب ثبت کنید و یا وارد سایت شوید . عضویت یا ورود به حساب کاربری.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید

 


کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت محفوظ و متعلق به سایت کودک لرن می باشد.لذا کپی برداری از منابع غیر مجاز و پیگرد قانونی دارد.