مدرسه و دوران نوجوانی

در جوامع پیشرفته، نوجوانی با وارد شدن به دبیرستان مقارن است. اغلب نوجوانان ابتدا به دوره راهنمایی و بعد به دبیرستان وارد می شوند. با هر تغییر، پیشرفت تحصیلی جدی تر، می شود و بر انتخاب رشته در دانشگاه و فرصت های شغلی تاثیر می گذارد.

 

تاثیر تغییرات در مدرسه

مراحل انتقال مدرسه می توانند مشکلات سازگاری به وجود آورند. با هر تغییر در مدرسه (از دوره ابتدایی به راهنمایی و بعد به دبیرستان) نمرات نوجوانان افت می کنند. این افت تا اندازه ای به علت معیارهای تحصیلی سخت تر است. در عین حال، انتقال به مقطع دبیرستان، توجه شخصی کمتر، آموزش جمعی بیشتر و فرصت کمتر مشارکت در تصمیم گیری کلاسی را به همراه دارد. با در نظر داشتن این تغییرات، شگفت آور نیست که دانش آموزان تجربیات یادگیر خود را در دوره راهنمایی و دبیرستان کمتر از تجربیات مدرسه ابتدایی، مطلوب ارزیابی می کنند. آن ها همچنین می گویند که معلمان مدرسه راهنمایی، اهمیت کمتری به آنها می دهند، کمتر دوستانه هستند، چندان منصفانه نمره نمی دهند و بیشتر بر رقابت تاکید می کنند. در نتیجه، بسیاری از نوجوانان احساس می کنند شایستگی تحصیلی کمتری دارند و انگیزش آن ها کاهش می یابد.

هنگامی که مدرسه خشک و غیررسمی می شود و انتظارات تحصیلی تغییر می کنند، دانش آموزان به ناچار باید احساس اعتماد به نفس و ارزشمندی خود را دوباره تنظیم کنند. در تحقیقی که بیش از 300 دانش آموز را از کلاس ششم تا دهم دنبال کردند، معلوم شد که بعد از هر تغییر در مدرسه (از راهنمایی به دبیرستان) میانگین نمرات کاهش و احساس گمنامی افزایش یافتند. اما تغییر در مدرسه زودهنگام تاثیر منفی تری مخصوصا در عزت نفس دختران داشت که بعد از انتقال به مدرسه راهنمایی افت کرد و به تدریج بهبود یافت. به عقیده پژوهشگران، علت این که دخترها بیشتر افت می کنند این است که انتقال به دوره راهنمایی با تغییرات دیگر در زندگی همراه است. نوجوانانی که با فشارهای بیشتری مواجه هستند، مثل آشفتگی خانواده، فقر، رابطه کمتر والدین و درماندگی آموخته شده در مورد تکالیف تحصیلی، بیشتر در معرض خطر مشکلات عزت نفس و تحصیلی قرار دارند. نوجوانان پریشانی که عملکرد تحصیلی آن ها به طور ناگهانی افت می کند، اغلب الگوی بادوام عزت نفس پایین، انگیزش کم و پیشرفت تحصیلی ضعیف نشان می دهند. پژوهشگران در تحقیق دیگری، نوجوانانی را که مشکل چندگانه داشتند (آن ها که مشکل تحصیلی و مشکل سلامت روانی) و نوجوانای که کاملا سازگار بودند (آن هایی که در هر دو زمینه خوب عمل کردند) در جریان انتقال به دبیرستان مقایسه کردند. با این که میانگین نمرات همه گروه ها کاهش یافت ولی دانش آموزانی که کاملا سازگار بودند کماکان نمرات بالایی گرفتند و نوجوانانی که مشکلات متعدد داشتند، نمرات پایین کسب نمودند.

 

کمک به نوجوانان برای سازگار شدن با تغییرات در مدرسه

تغییرات در مدرسه اغلب به تغییرات محیطی منجر می شود که با نیازهای رشد نوجوانان چندان مناسب نیستند. این تغییرات، روابط نزدیک با معلمان را در دوره ای که نوجوانان به کمک بزرگسالان نیاز دارند، مختل می کنند، در دوره ای که تمرکز بر خود زیاد است، بر رقابت تاکید می کنند در حالی که میل به استقلال افزایش می یابد، تصمیم گیری و انتخاب را کاهش می دهند و در حالی که نوجوانان بیشتر به فکر پذیرش همسالان هستند در شبکه همسالان اختلال ایجاد می کنند. کمک بیشتر والدین، معلمان و همسالان، فشار تغییر مدرسه را کاهش می دهد. بعد از وارد شدن به دوره راهنمایی یا دبیرستان، روابط خوب والدین، نظارت کردن آن ها و استقلال دادن تدریجی به نوجوانان با سازگاری بهتر ارتباط دارند. تغییرات دیگری که چندان گسترده نیستند نیز موثر واقع می شوند. در سال اول تغییر مدرسه، می توان مکانی را در مدرسه تامین کرد تا معلمان بتوانند مشاوره تحصیلی و شخصی ارائه دهند. در ضمن دانش آموزان را می توان در کلاس هایی با چند همسال آشنا گماشت که این کار به امنیت هیجانی و حمایت اجتماعی کمک می کند. در مدارسی که این گونه مداخله ها وجود دارند، دانش آموزان به احتمال کمتری از لحاظ عملکرد تحصیلی افت می کنند و مشکلات سازگاری دیگری از جمله عزت نفس پایین، مصرف مواد مخدر، بزهکاری و ترک تحصیل نشان می دهند. پیشرفت نوجوانان حاصل تاریخچه طولانی تاثیرات متراکم است. در آغاز، محیط های آموزشی مناسب، هم در خانواده و هم در مدرسه، به صفات شخصی نظیر؛ هوش، اطمینان به توانایی های خویش، میل به موفق شدن و آرزوهای تحصیلی عالی منجر می شود که به پیشرفت کمک می کنند. با این حال اصلاح محیط نامطلوب می تواند به نوجوانانی که عملکرد ضعیفی داشته اند کمک کند تا ضعف خود را جبران کنند.

 

روش های فرزند پروری

تربیت مقتدرانه، همانگونه که رفتار تسلط گرا در طول سال های کودکی پیش بینی می کند، با پیشرفت در نوجوانی ارتباط دارد. پژوهش ها نشان می دهد که شیوه تربیت مقتدرانه با نمرات بالاتر نوجوانانی که از لحاظ جایگاه اجتماعی-اقتصادی تفاوت زیادی دارند، ارتباط دارد. در مقابل روش های تربیت مستبدانه و آسان گیر با نمرات پایین تر ارتباط دارند. از تمام روش های فرزند پروری، روش بی اعتنا، پایین ترین نمرات و بدتر شدن عملکرد تحصیلی به مرور زمان را پیش بینی می کند. ارتباط بین تربیت مقتدرانه و شایستگی تحصیلی نوجوانان در کشورهایی که نظام های ارزش متفاوتی دارند از جمله: آرژانتین، استرالیا، چین، هنگ کنگ، پاکستان و اسکاتلند تایید شده است. والدین مقتدر، انتظارات خود را با توانایی کودکان طوری تنظیم می کنند تا مسئولیت رفتار خود را بپذیرند. نوجوانانی که والدین آن ها تصمیم گیری مشترک می کنند، به تدریج با افزایش سن، استقلال بیشتری کسب کرده و خیلی خوب پیشرفت می کنند. صمیمیت، بحث بی پرده، قاطعیت و نظارت کردن بر مکان ها و فعالیت های نوجوانان باعث می شود که احساس کنند به آن ها اهمیت می دهند و برایشان ارزش قایل هستند، تفکر عمیق و خودگردانی را ترغیب می کنند و آگاهی از اهمیت درس خواندن در مدرسه را بالا می برند. این عوامل به نوبه خود، با انتساب های تسلط گرا، تلاش، پیشرفت و هدف های تحصیلی عالی ارتباط دارند.

 

همکاری والدین با مدرسه

دانش آموزانی که پیشرفت بالایی دارند معمولا دارای والدینی هستند که پیشرفت فرزند خود را زیر نظر می گیرند، با معلمان ارتباط برقرار می کنند و اطمینان می یابند که فرزند آن ها در کلاسی ثبت نام کرده که چالش انگیز است و در آن خوب تدریس می شود. این تلاش ها در طول سال های راهنمایی و دبیرستان به اندازه دوره های قبل اهمیت دارند. والدینی که مرتبا با مدرسه ارتباط دارند، به نوجوان خود در مورد ارزش تحصیلات پیام می دهند، تصمیم گیری های تحصیلی عاقلانه را ترغیب می کنند و راه حل های سازنده را برای مشکلات تحصیلی الگو قرار می دهند. والدینی که در محله های فقیرنشین و پرمخاطره زندگی می کنند با استرس های روزمره ای مواجه هستند که انرژی آن ها را برای همکاری با مدرسه کاهش می دهند. با این حال، ارتباط های نیرومند خانه و مدرسه می توانند مقداری از این استرس را کم کنند.

 

تاثیرات همسالان

همسالان، به گونه ای که با خانواده و مدرسه ارتباط دارند، نقش مهمی در پیشرفت نوجوانان دارند. نوجوانانی که والدین آن ها برای پیشرفت ارزش قائل هستند، عموما دوستانی را انتخاب می کنند که در این ارزش ها سهیم هستند. کمک همسالان به پیشرفت زیاد به جو کلی فرهنگ همسالان نیز بستگی دارد که در مورد نوجوانان اقلیت قومی، قویا تحت تاثیر نظم اجتماعی محیط پیرامون آن ها قرار دارد. برای مثال: نوجوانان اقلیت آمریکایی آفریقایی تبار، می بینند که گروه قومی آن ها از نظر موفقیت تحصیلی، مشاغل، درآمد، مسکن و قدرت سیاسی به مراتب بدتر از اکثریت سفیدپوست است. در ضمن، برخورد تبعیض آمیز معلمان و همسالان که اغلب از کلیشه سازی های آن ها "باهوش نیستند" ناشی می شود، موجب خشم، اضطراب، خودناباوری و افت پیشرفت شده و با بی علاقگی به مدرسه و افزایش رفتارهای مشکل آفرین ارتباط دارد. تحت این شرایط حتی نوجوانان سیاه پوستی که جایگاه اجتماعی-اقتصادی متوسط دارند، ممکن است در برابر سختکوشی واکنش نشان دهند و متقاعد شده باشند که گرفتن نمرات خوب، بازده کمی در آینده دارد. با این حال؛ همه دانش آموزان اقلیتی که از لحاظ اقتصادی محروم هستند، به این صورت واکنش نشان نمی دهند.

 

ترک تحصیل نوجوان

با این که خیلی از کسانی که ترک تحصیل می کنند پیشرفت چندانی نمی کنند و اعمال خلاف هنجار زیادی انجام می دهند، تعداد قابل ملاحظه ای از آن ها نوجوانانی هستند که مشکلات رفتاری معدودی دارند که صرفا مشکلات تحصیلی داشته و بی سر و صدا ارتباط خود را با مدرسه قطع کرده اند. مسیری که به سمت ترک تحصیل ختم می شود، از همان ابتدا آغاز می گردد. عوامل مخاطره آمیز در کلاس اول، تقریبا به اندازه عوامل مخاطره آمیز در مقطع متوسطه، ترک تحصیل را پیش بینی می کنند. افرادی که ترک تحصیل می کنند در مقایسه با سایر دانش آموزان حتی آن هایی که نیمرخ نمره مشابهی دارند، والدینی دارند که در تحصیل فرزند خود دخالت نمی کنند. خیلی از آن ها خودشان دبیرستان را تمام نکرده و بیکار هستند یا با پیامد طلاق کنار می آیند. این والدین هنگامی که نوجوانان آن ها کارنامه ضعیفی را به خانه می آورند، احتمالا بیشتر از دیگران با تنبیه و خشم واکنش نشان می دهند (واکنش هایی که باعث می شوند نوجوانان از انجام دادن کار تحصیلی بیشتر سرپیچی کنند). دانش آموزانی که از لحاظ تحصیلی در حاشیه قرار دارند و ترک تحصیل می کنند، اغلب تجربیاتی در مدرسه دارند که شانس موفقیت آن ها را کاهش می دهند (مدارس و کلاس های بزرگی که ارتباط شخصی کمی در آن ها وجود دارد، معلمانی که پشتیبانی نمی کنند و فرصت های کمی برای مشارکت فعال وجود دارد). 

 

مطالب عمومی

  • آخرین ویرایش .
برگرفته از: کتاب روانشناسی رشد جلد دو (از نوجوانی تا پایان زندگی)
صاحب اثر: لورا برک
موقعیت مطلب: فصل یازدهم
صفحات: خلاصه ای از صفحه 51 تا صفحه 59
لینک منبع: https://www.koodaklearn.ir/publication/6

نظرات (0)

هنوز نظری برای این مطلب ثبت نشده. شما اولین نفر باشید.

نظر خود را اضافه کنید.

  1. میتوانید به عنوان مهمان نظرتان را در مورد این مطلب ثبت کنید و یا وارد سایت شوید . عضویت یا ورود به حساب کاربری.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید

 


کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت محفوظ و متعلق به سایت کودک لرن می باشد.لذا کپی برداری از منابع غیر مجاز و پیگرد قانونی دارد.