مهارتهای ارتباطی والدین با نوجوان

اگر شما آموزش حل مسئله را به خوبی انجام داده باشید، تحریک کننده هایی همیشه منتظر فعال شدن هستند. اگر هرکدام از شما بخواهید تا به طور تکانشی کاری انجام دهید، شاید به خاطر ADHD یا دیگر خصوصیات خلقی، آن تحریک کننده ها حتی بیشتر از روال معمول تحریک می شوند. شما بعنوان والدین یک نوجوان باید راه هایی پیدا کنید تا از آن ها فاصله بگیرید. جایگزین های بسیار ساده ای وجود دارد، شما می توانید یاد بگیرید تا شیوه صحبت کردن با نوجوانتان را تغییر دهید. آگاه باشید؛ ساده بودن به معنای آسان و راحت بودن نیست و مطمئنا خطاناپذیر نیست. ارتباط یک مهارت پویا و متقابل است و یک جاده دوطرفه نسبتا غیرقابل پیش بینی. شما می توانید چیزی را که می گویید و نحوه بیان آن را کنترل کنید اما نمی توانید چیزهایی را که نوجوانتان می گوید را کنترل کنید یا این که دقیقا هر تبادلی چگونه شرح داده شود. شما می توانید خودتان راهتان را ادامه دهید و امیدوار باشید که سرانجام پسر یا دخترتان از شما پیروی کنند.

نوجوان شما شاید تمایل داشته باشد، حتی بدون تحریکی خودش را به شیوه ای نادرست نشان دهد. این ماهیت انسان است و این یک ویژگی ذاتی است که در گسترش سرکشی نقش دارد. سبک ارتباط  منفی نوجوان شما شاید تاکنون یک عادت کلیشه ای عمیق باشد و حتی اگر اینگونه هم نباشد، شاید به طور طبیعی نوجوان شما تکانشی و عجول باشد و یا مستعد طغیان باشد. می توانید استفاده از سبک های ارتباطی ضعیف را به وسیله پر و بال ندادن به آن ها کاهش دهید، اما انتظار نداشته باشید که آن ها کاملا ناپدید شوند (باید از خودتان انتظار داشته باشید که پرخاشگر نباشید، وقتی روز بدی داشته اید، عصبانی بوده اید یا وقتی فراموش می کنید قبل از صحبت به آن فکر کنید) وقتی نوجوان شما چیزی می گوید که شما را به شدت عصبانی می کند این دو رهنمون را دنبال کنید، آن ها پایه و اساس شما هستند:

1. تا ده بشمارید یا راه بروید: به یاد داشته باشید که ما وقتی عصبانی هستیم، به بدترین عادت های ارتباطی مان رجوع می کنیم. بهترین برنامه های شما می تواند شامل مواردی باشد: استفاده از مقیاس اندازه گیری حفظ خونسردی، لحن بدون اتهام و خویشتن داری در مقابل طعنه و کنایه ها اما چنین هدف های عالی هنگامی که خلق و خو به هم می ریزد، فورا نقش بر آب می شوند. راه حل این است که زنجیره عکس العمل های خودکار بریده شود. بسیاری از متخصصان مدیریت خشم پیشنهاد کرده اند که می توانید توالی را قطع کنید، یعنی هنگامی که احساس می کنید اولین نشانه های خشم پدیدار می شوند. یاد بگیرید به طور ذهنی فریاد بکشید "متوقف شو، بسه" این کار به تمرین نیاز دارد و قبل از آن که بتوانید این کار را انجام دهید باید با خودتان تمرین کنید تا نشانه های جسمانی برانگیختگی نظیر افزایش قلب و برافروختگی صورت را تشخیص دهید.

2. رویکرد ناتوانی را حفظ کنید و بخشش را تمرین کنید: خیلی خوب، نوجوان شما ممکن است ذاتا ناتوانی نداشته باشد، مگر این که او ADHD داشته باشد یا تشخیص ODD یا برخی دیگر از اختلال ها برای او داده شده باشد که عملکردش را مختل می کند اما شما سرکشی را به صورت یک ناتوانی رفتاری برای قلمداد می کنید که او یاد گرفته است (این مسئله مطمئنا با عملکرد او و شما تداخل ایجاد می کند) و ممکن است برای رفتن آن وقت زیادی نیاز باشد (و یا ممکن است هرگز کاملا از بین نرود). تا حالا او به خاطر سرکشی تا حدودی ناتوان باقی مانده است و باید همدلانه تر و دلسوزانه تر با او رفتار شود. همچنین، افرادی هستند که شخصیت های فردی آن ها سبب می شود که به دنبال سرکشی بروند، در صورتی که نوجوان شما چنین فردی نیست. در واقع، پیشنهاد نمی کنیم که فورا مسئولیت های کارهای نوجوانتان را سبک کنید، مثلا؛ شیوه ای که او با شما صحبت می کند. پیشنهاد ما این است که دست از سرزنش کردن و شخصی سازی مشکلات نوجوانتان بردارید. تعداد کشمکش هایی را که بین نوجوان و شما به وجود می آید، محدود کنید و اجازه ندهید عدم احترام متقابل پذیرد.

 

یادگیری اصول اصلی ارتباط خوب

درک این مسائل آسان است ولی پیروی از آن ها سخت تر است.

 

اصول زیر را حفظ کنید و تلاش کنید تا به آن ها عمل کنید

هنگامی که نوجوانتان صحبت می کند به او گوش دهید، اما تلاش نکنید نوجوان را مجبور کنید تا تمام حرف هایش را برای شما بازگو کند: نوجوان ها مایل هستند تا روزها حتی هفته های متوالی ساکت باشند و تنها درباره اطلاعات ضروری تر و ابزاری تر از ارتباط برقرار کنند و سپس با یک کلمه ای و غرغر کردن (این موضوع به ویژه در مورد پسرها صدق می کند البته نه همیشه). همان گونه که بی تردید می دانید، آن ها با دوستان خود بیشتر از والدینشان مشورت و مشاوره می کنند اما این به معنای آن نیست که آن ها به حمایت همدلانه شما و نصیحت ها و تجربیاتتان نیاز ندارند. بلکه شما باید آن را عاقلانه و سنجیده پیشنهاد کنید و همیشه تلاش کنید تا به خاطر داشته باشید که ابتدا گوش دهید. همانگونه که "استیون کاوی" در کتاب پر فروشش تحت عنوان هفت عادت افراد موفق، گفته است: ابتدا تلاش کنید درک کنید نه آن که فهمیده شوید. این نصیحت خوبی برای همه ماست.

راهکار شنونده فعال را به کار برید تا نوجوانتان را ترغیب کنید عقاید و احساساتش را ابراز کند و نشان دهید که او را درک کرده اید: یکی از بهترین راه ها برای این که نوجوان کم حرف را بدون اجبار به صحبت کردن تشویق کنید این است که فعالانه نشان دهید که به حرف های او گوش فرامی دهید. آن ها را می شنوید و درک می کنید. اگر نوجوانتان در مورد وظایفی که شما در حل مسئله به آن ها پرداخته اید گلایه می کند از او انتقاد نکنید و فقط نشان دهید او را درک می کنید. وقتی شما در مورد موضوعی حرف به میان می آورید این راهکار ممکن است مثل راهکار توجه مثبت و تحسین در ابتدا کمی خشک و مصنوعی به نظر برسد. اما در طول روز به دنبال فرصتی باشید تا در تمام موقعیت ها شنونده فعالی باشید و متوجه می شوید که نوجوانتان برای صحبت کردن با شما اشتاق بسیار زیادی دارد. توجه داشته باشید که شنونده فعال بودن شامل بازگویی یا منعکس کردن دوباره محتوا یا احساسات حالت نوجوانتان بدون اضافه کردن عقاید خودتان است.

صادقانه بیان کنید چه احساسی دارید، خواه خوب یا بد، به زبانی بدون کنایه منظورتان را به نوجوانتان برسانید: وقتی عصبانی یا دلسرد می شویم یک واکنش غریزی نامناسب در ما این است که دنبال چیزی یا کسی هستیم تا برای نارضایتی و ناراحتیمان او را سرزنش کنیم. وقتی فکر می کنیم فردی باعث عصبانیت یا دلسردی ما شده است خیلی سریع تسلیم این غریزه می شویم.

 

اصول ارتباط مثبت را به نوجوانتان توضیح دهید و آن ها به صورت نمایش تمرین کنید و نقش های خود را تغییر دهید

در یکی از جلسات خانوادگی اصول را به نوجوانتان توضیح دهید. به او بگویید که می خواهید از این اصول در تعاملاتتان استفاده کنید، چون برایتان مهم است که به اهدافتان برسید (مثل حل مسئله) و به طور کلی با یکدیگر به شیوه ای صحبت کنید که عشق و احترامی که نسبت به نوجوانتان احساس می کنید را به او نشان دهید. برخی از مثال های رابطه مثبت را که بالا ذکر شده را بیان کنید و اطمینان حاصل کنید که نوجوانتان اصول را فهمیده است. اگر ایده ای خوب به نظر می رسد درباره این مهارت ها سر صحبت را باز کنید و از اعضاء خانواده درباره عادت های ارتباطی خوب خانوادتان سوال کنید. سپس درباره ایده ای که یکی از اهداف شما است صحبت کنید و بررسی کنید که این اصول چگونه می توانند به شما کمک کنند تا سریع تر به آن اهداف برسید.

الان زمان خوبی است که در مورد موضوعی صحبت کنید که به تازگی مشکل ایجاد کرده است و به نظر همه اعضای خانواده را جویا شوید و در مورد این موضوع که چگونه اصول ارتباط مثبت می تواند مانع درگیری شوند و مجالی برای رسیدن به اهداف را فراهم کنند، با یکدیگر صحبت کنید. حالا تلاش کنید تا مکالمه ای را که از اصول ارتباط مثبت استفاده شده باشد، تمرین کنید. در صورتی که شما و والد دیگر نوجوانتان (اگر والد دیگری وجود دارد) قبل از این جلسه اول را مرور کنید، می توانید یک مکالمه مثبت را برنامه ریزی کنید و روی آن کار کنید. بعد از آن که مکالمه را طرح ریزی کردید، والد و نوجوان باید آن را تمرین کنند، سپس والد دیگر و نوجوان باید آن را تمرین کنند. یک فرد را به عنوان گوینده و فردی دیگر را به عنوان شنونده مشخص کنید. اولین وظیفه گوینده، ابراز احساسات و عقایدش به شنونده، بدون سرزنشگری، متهم سازی یا انتقادگری است. وظیفه شنونده این است که به دقت توجه داشته باشد، آنچه گوینده می گوید را درک کند و سپس، آن ها را بدون اضافه کردن عقاید خودش خلاصه یا تکرار کند. یک موضوع راحت راحت انتخاب کنید که بحث و جدالی به وجود نیاورد (حتی می تواند یک موضوع سرگرم کننده باشد) تا کشمکش ها و اختلاف نظرها کاهش پیدا کند.

 

توافق کنید تا رابطه تان را با خودتان حفظ کنید و به خاطر استفاده از اصول ارتباط مثبت در طول هفته آینده به خودتان پاداش دهید

این کار را تبدیل به یک بگومگوی پیچیده نکیند، اما توافق کنید که در هر اختلاف نظر (بین والدین و همچنین بین یک والد و و نوجوان) وقتی که مکالمه تمام می شود یکی از شما بپرسد آیا ما در این مکالمه از ارتباط مثبت استفاده کردیم؟ اگر هر دو شما توافق داشته باشید که این کار را انجام داده اید، به خودتان یک امتیاز بدهید. بعد از یک هفته برای جمع کلی امتیازاتی که توافق کرده بودید (مثلا 15) و به دست آورده اید، به خودتان پاداشی که در ابتدای هفته توافق کرده بودید، بدهید (مثل سفارش پیتزا از فروشگاه مورد علاقه تان و ...). توجه داشته باشید که به خودتان برای پایبند بودن به اصول بالا و اعمال: نقطه نظرات دیگران، ارائه پیشنهادها، پرسیدن این که دیگری چه چیزی می خواهد یا چه چیزی دوست دارد، تحسین و تمجید، مزاح(با مهربانی)، گوش دادن و مصالحه و سازش پاداش دهید.

 

مطالب عمومی

  • آخرین ویرایش .
برگرفته از: کتاب با نوجوان سرکش چه کنیم؟ (10 گام برای حل تعارض و بازسازی روابط)
صاحب اثر: دکتر راسل بارکلی / دکتر آرتور ل.رابین / کریستین م.بنتون
موقعیت مطلب: بخش دوم
صفحات: خلاصه ای از صفحات 246 تا 255
لینک منبع: https://www.koodaklearn.ir/publication/11

نظرات (0)

هنوز نظری برای این مطلب ثبت نشده. شما اولین نفر باشید.

نظر خود را اضافه کنید.

  1. میتوانید به عنوان مهمان نظرتان را در مورد این مطلب ثبت کنید و یا وارد سایت شوید . عضویت یا ورود به حساب کاربری.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید

 


کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت محفوظ و متعلق به سایت کودک لرن می باشد.لذا کپی برداری از منابع غیر مجاز و پیگرد قانونی دارد.